Trodelvy

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Trodelvy 200 mg κόνις για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Ένα φιαλίδιο με κόνι περιέχει 200 mg sacituzumab govitecan. Μετά την ανασύσταση, ένα mL διαλύματος περιέχει 10 mg sacituzumab govitecan.

Το sacituzumab govitecan είναι ένα σύζευγμα αντισώματος-φαρμάκου (ADC) που στρέφεται κατά του Trop-2. Το sacituzumab είναι ένα ανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα (hRS7 IgG1κ) που αναγνωρίζει το Trop-2. Το μικρό μόριο SN-38 είναι ένας αναστολέας τοποϊσομεράσης I, το οποίο συνδέεται ομοιοπολικά με το αντίσωμα μέσω ενός συνδέτη ικανού να υδρολυθεί. Περίπου 7-8 μόρια SN-38 είναι συνδεδεμένα με κάθε μόριο του αντισώματος.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Κόνις για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση. Υπόλευκη έως υποκίτρινη κόνις.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1. Θεραπευτικές ενδείξεις

Τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού

Το Trodelvy ενδείκνυται:

• σε συνδυασμό με pembrolizumab, για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με ανεγχείρητο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC), οι οποίοι δεν έχουν λάβει προηγούμενη συστηματική θεραπεία για μεταστατική νόσο και των οποίων οι όγκοι εκφράζουν το PD-L1 με συνδυασμένη θετική βαθμολογία (CPS) ≥ 10 (βλ. παράγραφο 4.2 και 5.1).
• ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με ανεγχείρητο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC), οι οποίοι δεν έχουν λάβει προηγούμενη συστηματική θεραπεία για μεταστατική νόσο και οι οποίοι δεν είναι υποψήφιοι για θεραπεία με αναστολείς PD-1 ή PD-L1 (βλ. παράγραφο 5.1).
• ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με ανεγχείρητο ή μεταστατικό TNBC, οι οποίοι έχουν λάβει δύο ή περισσότερες προηγούμενες συστηματικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης τουλάχιστον μίας εξ αυτών για προχωρημένη νόσο (βλ. παράγραφο 5.1).

Θετικός σε HR, αρνητικός στον HER2 καρκίνος του μαστού

Το Trodelvy ως μονοθεραπεία ενδείκνυται για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με ανεγχείρητο ή μεταστατικό θετικό σε ορμονικό υποδοχέα (HR), αρνητικό στον HER2 καρκίνο του μαστού, οι οποίοι έχουν λάβει θεραπεία με βάση την ενδοκρινική θεραπεία και τουλάχιστον δύο πρόσθετες συστηματικές θεραπείες σε προχωρημένο στάδιο (βλ. παράγραφο 5.1).

4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Το Trodelvy πρέπει να συνταγογραφείται και να χορηγείται στους ασθενείς μόνο από επαγγελματίες υγείας με εμπειρία στη χρήση αντικαρκινικών θεραπειών και να χορηγείται σε περιβάλλον όπου είναι διαθέσιμος πλήρης εξοπλισμός ανάνηψης.

Επιλογή ασθενούς

Η δοκιμασία PD-L1 για θεραπεία με sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab θα πρέπει να αξιολογηθεί με in vitro διαγνωστικό (IVD), με σήμανση CE, προοριζόμενο για χρήση με pembrolizumab. Εάν δεν υπάρχει διαθέσιμο IVD με σήμανση CE, τότε θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί εναλλακτική επικυρωμένη δοκιμασία (βλ. παράγραφο 4.1 και 5.1).

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση του sacituzumab govitecan, ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με pembrolizumab, είναι 10 mg/kg σωματικού βάρους χορηγούμενη ως ενδοφλέβια έγχυση μία φορά την εβδομάδα την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 των κύκλων θεραπείας 21 ημερών. Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την εμφάνιση προόδου της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας.

Όταν η χορήγηση γίνεται την ίδια ημέρα, οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν το sacituzumab govitecan πριν από το pembrolizumab.

Ανατρέξτε στην Περίληψη χαρακτηριστικών προϊόντος (ΠΧΠ) του pembrolizumab για πληροφορίες δόσης σχετικά με το pembrolizumab.

Θεραπεία πρόληψης

Πριν από κάθε δόση του sacituzumab govitecan, συνιστάται θεραπεία για την πρόληψη των σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων και για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (CINV) (βλ. παράγραφο 4.4).

Προφύλαξη για ουδετεροπενία

Η πρωτογενής προφύλαξη με παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων (G-CSF) θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ξεκινώντας από τον πρώτο κύκλο σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης εμπύρετης ουδετεροπενίας (βλ. παράγραφο 4.4).

Τροποποιήσεις της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο sacituzumab govitecan

Η διαχείριση των ανεπιθύμητων ενεργειών μπορεί να απαιτεί προσωρινή διακοπή, μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας με sacituzumab govitecan. Το συνιστώμενο πρόγραμμα μείωσης της δόσης παρουσιάζεται στον Πίνακα 1 και οι συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών παρέχονται στον Πίνακα 2. Η δόση του sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να κλιμακώνεται εκ νέου μετά από τη μείωση της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.

Πίνακας 1: Πρόγραμμα μείωσης της δόσης

Πίνακας 2: Συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών

Οι τροποποιήσεις της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab

Όταν το sacituzumab govitecan χορηγείται σε συνδυασμό με pembrolizumab, η θεραπεία με ένα ή και με τα δύο φάρμακα θα πρέπει να διακοπεί προσωρινά ή οριστικά ή θα πρέπει να μειωθεί η δόση του sacituzumab govitecan με στόχο την κατάλληλη αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως περιγράφεται στον Πίνακα 1 και στον Πίνακα 2. Ανατρέξτε στην Περίληψη χαρακτηριστικών προϊόντος (ΠΧΠ) του pembrolizumab για συστάσεις σχετικά με την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών του pembrolizumab.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών. Τα δεδομένα για το sacituzumab govitecan σε ασθενείς ≥ 75 ετών είναι περιορισμένα.

Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης όταν το sacituzumab govitecan χορηγείται σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ≤ 1,5 φορά επί το ανώτατο φυσιολογικό όριο [ULN] και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση [AST]/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης [ALT] < 3 ULN).

Η ασφάλεια του sacituzumab govitecan σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχει τεκμηριωθεί. Το sacituzumab govitecan δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα: χολερυθρίνη ορού > 1,5 ULN, ή AST ή ALT > 3 ULN σε ασθενείς χωρίς ηπατικές μεταστάσεις, ή AST ή ALT > 5 ULN σε ασθενείς με ηπατικές μεταστάσεις. Η χρήση του sacituzumab govitecan θα πρέπει να αποφεύγεται σε αυτούς τους ασθενείς.

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης όταν το sacituzumab govitecan χορηγείται σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.

Το sacituzumab govitecan δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου (κάθαρση κρεατινίνης [CrCl] < 15 mL/min).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του sacituzumab govitecan σε παιδιά ηλικίας 0 έως 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Τρόπος χορήγησης

Το sacituzumab govitecan προορίζεται μόνο για ενδοφλέβια χρήση. Πρέπει να ανασυστήνεται και να αραιώνεται από επαγγελματία υγείας με εμπειρία στον χειρισμό αντικαρκινικών θεραπειών. Πρέπει να χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση, όχι με ταχεία ή bolus ενδοφλέβια ένεση.

Πρώτη έγχυση: η έγχυση θα πρέπει να χορηγηθεί εντός χρονικού διαστήματος 3 ωρών.

Επόμενες εγχύσεις: η έγχυση θα πρέπει να χορηγηθεί εντός χρονικού διαστήματος 1 έως 2 ωρών εάν οι προηγούμενες εγχύσεις ήταν ανεκτές.

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης και για τουλάχιστον 30 λεπτά μετά από κάθε έγχυση για σημεία και συμπτώματα σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων (βλ. παράγραφο 4.4).

Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση και την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.

4.3. Αντενδείξεις

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

4.4. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Ιχνηλασιμότητα

Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.

Ουδετεροπενία

Το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ή απειλητική για τη ζωή ουδετεροπενία (βλ. παράγραφο 4.8). Θανατηφόρες λοιμώξεις επί εδάφους ουδετεροπενίας έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες με το sacituzumab govitecan, κυρίως στους δύο πρώτους κύκλους θεραπείας.

Η έναρξη της πρωτογενούς προφύλαξης με G-CSF από τον πρώτο κύκλο θεραπείας θα πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης εμπύρετης ουδετεροπενίας, όπως ηλικιωμένοι ασθενείς (ιδιαίτερα ηλικίας 65 ετών και άνω), ασθενείς με προηγούμενη ουδετεροπενία, με χαμηλή λειτουργική κατάσταση, με δυσλειτουργία οργάνων (συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής, ηπατικής ή καρδιαγγειακής δυσλειτουργίας) ή με πολλαπλές συννοσηρότητες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, συνιστάται η παρακολούθηση του ANC.

Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται εάν ο ANC είναι κάτω από 1.500/mm3 την Ημέρα 1 οποιουδήποτε κύκλου ή εάν ο αριθμός των ουδετερόφιλων είναι κάτω από 1.000/mm3 την Ημέρα 8 οποιουδήποτε κύκλου. Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση ουδετεροπενικού πυρετού. Tροποποιήσεις της δόσης μπορεί να απαιτηθούν λόγω ουδετεροπενίας ή εμπύρετης ουδετεροπενίας. Αντιμετωπίστε την ουδετεροπενία με G-CSF και εξετάστε το ενδεχόμενο προφύλαξης σε επόμενους κύκλους όπως ενδείκνυται κλινικά (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).

Διάρροια

Το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει σοβαρή διάρροια (βλ. παράγραφο 4.8). Η διάρροια σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρήθηκε ότι οδήγησε σε αφυδάτωση και επακόλουθη οξεία νεφρική βλάβη. Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση διάρροιας Βαθμού 3-4 κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης θεραπείας και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μόνο όταν υπάρξει αποδρομή σε Βαθμού ≤ 1 (βλ. παράγραφο 4.2 και 4.8). Κατά την έναρξη της διάρροιας, και εφόσον δεν μπορεί να αναγνωριστεί λοιμώδες αίτιο, θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία με λοπεραμίδη. Ενδέχεται επίσης να εφαρμοστούν πρόσθετα υποστηρικτικά μέτρα (π.χ. υποκατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών) όπως ενδείκνυται κλινικά.

Οι ασθενείς που παρουσιάζουν υπερβολική χολινεργική απόκριση στη θεραπεία με sacituzumab govitecan (π.χ. κοιλιακούς μυϊκούς σπασμούς, διάρροια, σιελόρροια κ.λπ.) μπορούν να λάβουν κατάλληλη θεραπεία (π.χ. ατροπίνη) για τις επόμενες θεραπείες με sacituzumab govitecan.

Υπερευαισθησία

To sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει σοβαρή και απειλητική για τη ζωή υπερευαισθησία (βλ. παράγραφο 4.8). Αναφυλακτικές αντιδράσεις έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες με το sacituzumab govitecan και η χρήση του sacituzumab govitecan αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στο sacituzumab govitecan (βλ. παράγραφο 4.3).

Για τους ασθενείς που λαμβάνουν sacituzumab govitecan συνιστάται αγωγή προ της έγχυσης, η οποία θα περιλαμβάνει αντιπυρετικά, H1 και H2 αποκλειστές ή κορτικοστεροειδή (π.χ. 50 mg υδροκορτιζόνης ή ισοδύναμου, από στόματος ή ενδοφλεβίως). Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης του sacituzumab govitecan και για τουλάχιστον 30 λεπτά μετά από την ολοκλήρωση κάθε έγχυσης. Ο ρυθμός έγχυσης του sacituzumab govitecan θα πρέπει να μειωθεί ή η έγχυση να διακοπεί εάν ο ασθενής εμφανίσει μια σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να διακόπτεται οριστικά εάν παρουσιαστούν σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις που είναι απειλητικές για τη ζωή (βλ. παράγραφο 4.2).

Ναυτία και έμετος

Το sacituzumab govitecan είναι εμετογόνο (βλ. παράγραφο 4.8). Προληπτική αντιεμετική αγωγή με δύο ή τρία φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. δεξαμεθαζόνη με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της 5- υδροξυτρυπταμίνης 3 [5-HT3] ή με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της νευροκινίνης-1 [NK-1] καθώς και με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα όπως ενδείκνυται) συνιστάται για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (CINV).

Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγηθεί σε περίπτωση ναυτίας Βαθμού 3 ή εμέτου Βαθμού 3-4 κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης χορήγησης της θεραπείας και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μόνο με τη λήψη πρόσθετων υποστηρικτικών μέτρων όταν υπάρξει αποδρομή σε Βαθμού ≤ 1 (βλ. παράγραφο 4.2). Ενδέχεται επίσης να εφαρμοστούν πρόσθετα αντιεμετικά και άλλα υποστηρικτικά μέτρα όπως ενδείκνυται κλινικά. Σε όλους τους ασθενείς θα πρέπει να δοθούν φαρμακευτικά προϊόντα που θα τα πάρουν μαζί στο σπίτι τους με σαφείς οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της ναυτίας και του εμέτου.

Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1

Το SN-38 (το μικρομοριακό τμήμα του sacituzumab govitecan) μεταβολίζεται μέσω της ουριδινικής διφωσφογλυκουρονυλικής τρανσφεράσης (UGT1A1). Γενετικές παραλλαγές του γονιδίου UGT1A1 όπως το αλληλόμορφο UGT1A1*28 οδηγούν σε μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα της UGT1A1. Άτομα που είναι ομόζυγα για το αλληλόμορφο UGT1A1*28 διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ουδετεροπενία, εμπύρετη ουδετεροπενία και αναιμία και διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από την έναρξη της θεραπείας με sacituzumab govitecan (βλ. παράγραφο 4.8). Παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση Βαθμού 3-4 ουδετεροπενίας, εμπύρετης ουδετεροπενίας και αναιμίας σε ασθενείς που είναι ομόζυγοι για το αλληλόμορφο UGT1A1*28 και σε ασθενείς που είναι ετερόζυγοι για το αλληλόμορφο UGT1A1*6, σε σύγκριση με ασθενείς που είναι ομόζυγοι για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου. Περίπου το 20% του Μαύρου πληθυσμού, το 10% του Λευκού πληθυσμού και το 2% του πληθυσμού της Ανατολικής Ασίας είναι ομόζυγο για το αλληλόμορφο UGT1A1*28. Περίπου το 0,2% του Μαύρου πληθυσμού, το 0,3% του Λευκού πληθυσμού και το 27% του πληθυσμού της Ανατολικής Ασίας είναι ετερόζυγο για το αλληλόμορφο UGT1A1*6. Παραλλαγές σε άλλα αλληλόμορφα, οι οποίες ενδέχεται να σχετίζονται με μειωμένη δραστικότητα του ενζύμου UGT1A1, μπορεί να είναι διαδεδομένες σε ορισμένους πληθυσμούς. Οι ασθενείς με γνωστή μειωμένη λειτουργικότητα της UGT1A1 θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ανεπιθύμητες ενέργειες. Όταν η κατάσταση της UGT1A1 δεν είναι γνωστή, δεν απαιτείται εξέταση καθώς η αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων της δόσης, θα είναι ίδια για όλους τους ασθενείς.

Εμβρυϊκή τοξικότητα

Με βάση τον μηχανισμό δράσης του, το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση και/ή εμβρυϊκή θνητότητα όταν χορηγείται σε μια έγκυο γυναίκα. Το sacituzumab govitecan περιέχει ένα γονοτοξικό συστατικό, το SN-38, και στοχεύει τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα. Οι έγκυες γυναίκες και οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να ενημερώνονται για τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Η κατάσταση εγκυμοσύνης των γυναικών με δυνατότητα αναπαραγωγής θα πρέπει να επαληθεύεται πριν από την έναρξη του sacituzumab govitecan (βλ. παράγραφο 4.6).

Νάτριο

Η περαιτέρω παρασκευή αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος για χορήγηση θα γίνεται με διάλυμα που περιέχει νάτριο (βλ. παράγραφο 6.6) και αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με τη συνολική ημερήσια πρόσληψη νατρίου από όλες τις πηγές από τον ασθενή.

4.5. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.

Αναστολείς της UGT1A1

Η ταυτόχρονη χορήγηση του sacituzumab govitecan με αναστολείς της UGT1A1 ενδέχεται να αυξήσει την επίπτωση των ανεπιθύμητων ενεργειών λόγω της πιθανής αύξησης της συστηματικής έκθεσης στο SN-38. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της UGT1A1 (π.χ. προποφόλη, κετοκοναζόλη, αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του EGFR).

Επαγωγείς της UGT1A1

Η έκθεση στο SN-38 ενδέχεται να είναι μειωμένη σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ενζυμικούς επαγωγείς της UGT1A1. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν επαγωγείς της UGT1A1 (π.χ. καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, ριτοναβίρη, τιπραναβίρη). Με βάση τα περιορισμένα δεδομένα που είναι διαθέσιμα από ασθενείς οι οποίοι έλαβαν αναστολείς (n=15) ή επαγωγείς (n=7) της UGT1A1 κατά τη διάρκεια της θεραπείας με sacituzumab govitecan, τα επίπεδα έκθεσης στο ελεύθερο SN-38 στους ασθενείς αυτούς ήταν συγκρίσιμα με εκείνα σε ασθενείς οι οποίοι δεν έλαβαν αναστολέα ή επαγωγέα της UGT1A1.

4.6. Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία /Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες

Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για 6 μήνες μετά από την τελευταία δόση. Οι άνδρες ασθενείς με συντρόφους γυναίκες που έχουν δυνατότητα τεκνοποίησης πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με sacituzumab govitecan και για 3 μήνες μετά από την τελευταία δόση.

Κύηση

Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του sacituzumab govitecan σε έγκυο γυναίκα. Ωστόσο, με βάση το μηχανισμό δράσης του, το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση και/ή εμβρυϊκή θνητότητα όταν χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το sacituzumab govitecan περιέχει ένα γονοτοξικό συστατικό, το SN-38, και στοχεύει τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα. To sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η κατάσταση εγκυμοσύνης των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να εξακριβώνεται πριν από την έναρξη του sacituzumab govitecan. Οι γυναίκες που μένουν έγκυες πρέπει να επικοινωνήσουν αμέσως με τον ιατρό τους.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν το sacituzumab govitecan ή οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη που θηλάζουν δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με sacituzumab govitecan και για 1 μήνα μετά από την τελευταία δόση.

Γονιμότητα

Με βάση τα ευρήματα σε ζώα, το sacituzumab govitecan ενδέχεται να επηρεάσει τη γονιμότητα σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (βλ. παράγραφο 5.3). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα στον άνθρωπο για την επίδραση του sacituzumab govitecan στη γονιμότητα.

4.7. Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Το sacituzumab govitecan έχει μικρή επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων, π.χ. ζάλη, κόπωση (βλ. παράγραφο 4.8).

4.8. Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Sacituzumab govitecan ως μονοθεραπεία

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan ήταν: ουδετεροπενία (67,3%), ναυτία (62,1%), διάρροια (59,9%), κόπωση (57,4%), αλωπεκία (48,3%), αναιμία (40,1%), δυσκοιλιότητα (36,7%), έμετος (31,3%) και μειωμένη όρεξη (23,3%).

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 3 ή μεγαλύτερου ήταν ουδετεροπενία (48,6%), διάρροια (10,0%), λευκοπενία (9,6%), αναιμία (7,7%), κόπωση (5,8%), εμπύρετη ουδετεροπενία (5,6%) και λεμφοπενία (3,1%).

Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan ήταν εμπύρετη ουδετεροπενία (4,5%), διάρροια (3,7%), ουδετεροπενία (2,9%) και πνευμονία (2,1%).

Sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab

Σε γενικές γραμμές, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που προκύπτουν σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab μοιάζουν με αυτές που παρατηρήθηκαν με το sacituzumab govitecan ή το pembrolizumab στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab ήταν διάρροια (70,1%), ναυτία (67,9%), ουδετεροπενία (62,9%), κόπωση (58,4%), αλωπεκία (51,6%), δυσκοιλιότητα (40,7%), αναιμία (36,7%) και έμετος (29,4%), ενώ οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 3 και άνω ήταν η ουδετεροπενία (43,0%) και η διάρροια (10,0%).

Ο συνδυασμός του sacituzumab govitecan με pembrolizumab δεν αύξησε τη συχνότητα ή τη βαρύτητα των ανοσοεπαγόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με το pembrolizumab.

Όταν το sacituzumab govitecan χορηγείται σε συνδυασμό με pembrolizumab, πριν από την έναρξη της θεραπείας ανατρέξτε στην ΠΧΠ του αντίστοιχου επιμέρους συστατικού της συνδυαστικής θεραπείας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι γνωστό ότι προκύπτουν από το sacituzumab govitecan ή από τη μεμονωμένη χρήση των επιμέρους συστατικών της συνδυαστικής θεραπείας ενδέχεται να παρουσιαστούν κατά τη θεραπεία συνδυασμού αυτών των φαρμάκων ακόμα και εάν αυτές οι ενέργειες δεν αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες με θεραπεία συνδυασμού.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζονται σε συγκεντρωτικά δεδομένα από τέσσερις κλινικές μελέτες στις οποίες συμμετείχαν 963 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν sacituzumab govitecan 10 mg/kg σωματικού βάρους για τη θεραπεία του μεταστατικού TNBC και του HR+/HER2- καρκίνου του μαστού. Η διάμεση έκθεση στο sacituzumab govitecan σε αυτό το σύνολο δεδομένων ήταν 5,29 μήνες.

Η ασφάλεια του sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab έχει επίσης αξιολογηθεί σε μια κλινική μελέτη 221 ασθενών με μεταστατικό TNBC, οι όγκοι των οποίων εκφράζουν PD-L1, οι οποίοι έλαβαν sacituzumab govitecan 10 mg/kg τις Ημέρες 1 και 8 και pembrolizumab 200 mg την Ημέρα 1 ενός κύκλου 21 ημερών. Η διάμεση έκθεση στο sacituzumab govitecan στο σύνολο δεδομένων της συνδυαστικής θεραπείας ήταν 8,9 μήνες.

Στον Πίνακα 3, παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε κλινικές μελέτες με sacituzumab govitecan ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με pembrolizumab ή που αναφέρθηκαν από τη χρήση του sacituzumab govitecan μετά τη διάθεση στην αγορά. Οι συχνότητες ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζονται στις συχνότητες των ανεπιθύμητων συμβάντων οποιαδήποτε αιτιολογίας, όπου ένα ποσοστό των συμβάντων μιας ανεπιθύμητης ενέργειας μπορεί να οφείλεται σε άλλα αίτια εκτός του sacituzumab govitecan, όπως είναι η νόσος, άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ή μη σχετιζόμενα αίτια. Η βαρύτητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου αξιολογήθηκε με βάση τα Κοινά Κριτήρια Ορολογίας για Ανεπιθύμητες Ενέργειες (CTCAE), οι οποίες ορίζουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 1 = ήπιες, βαθμού 2 = μέτριες, βαθμού 3 = σοβαρές, βαθμού 4 = απειλητικές για τη ζωή και βαθμού 5 = θάνατος.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά Κατηγορία Οργανικού Συστήματος και κατά κατηγορία συχνότητας. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται ως εξής: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε ομάδας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά φθίνουσα σοβαρότητα.

Πίνακας 3: Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών

1: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: ουδετεροπενία, μειωμένος αριθμός ουδετερόφιλων. 2: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: αναιμία, μειωμένη αιμοσφαιρίνη, μειωμένος αριθμός ερυθροκυττάρων. 3: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: λευκοπενία, μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων. 4: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: λεμφοπενία, μειωμένος αριθμός λεμφοκυττάρων. 5: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: θρομβοπενία, μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων. 6: Τα συμβάντα υπερευαισθησίας αναφέρθηκαν μέχρι το τέλος της ημέρας μετά από τη χορήγηση της θεραπείας. Συμπεριλαμβάνουν συμβάντα που κωδικοποιούνται με τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: εξάνθημα, αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση, υπερευαισθησία, οίδημα περικογχικό, δερματίτιδα στη θέση του καθετήρα, αντίδραση σε σκιαγραφική ουσία, αλλεργική δερματίτιδα, δερματίτιδα εξ επαφής, έκζεμα, ερυθηματώδες εξάνθημα, κνίδωση, αναφυλακτική αντίδραση, βρογχόσπασμος, επιπεφυκίτιδα αλλεργική, δερματίτιδα, δερματίτιδα ομοιάζουσα με ακμή, δερματίτιδα αποφολιδωτική γενικευμένη, υπερευαισθησία σε φάρμακο, σχετιζόμενη με έγχυση αντίδραση υπερευαισθησίας, εξάνθημα κηλιδώδες, εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, εξάνθημα βλατιδώδες, εξάνθημα φλυκταινώδες, αλλεργική ρινίτιδα, διόγκωση προσώπου, διόγκωση βλεφάρου, πρησμένη γλώσσα, αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου IV, βήχας με κνησμό, βήχας με εξάνθημα, δύσπνοια με κνησμό, δύσπνοια με εξάνθημα, δύσπνοια με συριγμό και εξάνθημα, υπόταση με δύσπνοια. 7: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: δύσπνοια, δύσπνοια στην κόπωση. 8: Περιλαμβάνει τον προτιμώμενο όρο της ουδετεροπενικής κολίτιδας και συμβάντα που αναφέρονται ως τυφλίτιδα. 9: Περιλαμβάνει τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: κόπωση, εξασθένιση.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Τα παρακάτω δεδομένα παρουσιάζουν πληροφορίες για σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες για το sacituzumab govitecan ως μονοθεραπεία σε κλινικές δοκιμές (βλ. παράγραφο 5.1). Οι κατευθυντήριες οδηγίες αντιμετώπισης για τις συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ενέργειες περιγράφονται στις παραγράφους 4.2 και 4.4.

Ουδετεροπενία

Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση της ουδετεροπενίας (συμπεριλαμβανομένης της εμπύρετης ουδετεροπενίας) μετά από την έναρξη του πρώτου κύκλου θεραπείας ήταν 20 ημέρες. Η διάμεση διάρκεια της ουδετεροπενίας ήταν 10 ημέρες.

Ουδετεροπενία παρουσιάστηκε στο 67,3% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan, συμπεριλαμβανομένης ουδετεροπενίας Βαθμού 3-4 στο 48,6% των ασθενών. Η ουδετεροπενία ήταν η αιτία μείωσης της δόσης στο 14,2% των ασθενών. Ουδετεροπενική κολίτιδα παρατηρήθηκε στο 1,3% των ασθενών. Θανατηφόρες λοιμώξεις δευτεροπαθώς μετά από ουδετεροπενία (συμπεριλαμβανομένης της ουδετεροπενικής κολίτιδας) παρουσιάστηκαν στο 0,6% των ασθενών.

Εμπύρετη ουδετεροπενία παρουσιάστηκε στο 5,6% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η εμπύρετη ουδετεροπενία ήταν η αιτία μείωσης της δόσης στο 2,7% των ασθενών.

Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1

Η επίπτωση της ουδετεροπενίας Βαθμού 3-4 ήταν 59,6% σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28, 50,7% σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28 και 44,9% σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου. Η επίπτωση της εμπύρετης ουδετεροπενίας Βαθμού 3-4 ήταν 10,6% σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28, 5,9% σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28 και 4,3% σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου. Η επίπτωση της αναιμίας Βαθμού 3-4 ήταν 10,6% σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28, 6,4% σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28 και 6,3% σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου. Για ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*6, οι επιπτώσεις της Βαθμού 3-4 ουδετεροπενίας, εμπύρετης ουδετεροπενίας και αναιμίας ήταν 53,8%, 7,7% και 7,7% αντίστοιχα.

Σε σύγκριση με ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου, παρατηρήθηκε νωρίτερα ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη ουδετεροπενίας και αναιμίας σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28 και σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A1*28.

Διάρροια

Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση της διάρροιας μετά από την έναρξη του πρώτου κύκλου θεραπείας ήταν 13 ημέρες. Η διάμεση διάρκεια της διάρροιας ήταν 7 ημέρες.

Διάρροια παρουσιάστηκε στο 59,9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Συμβάντα Βαθμού 3 παρουσιάστηκαν στο 10,0% των ασθενών. Τέσσερις από τους 963 ασθενείς (< 1%) διέκοψαν τη θεραπεία λόγω διάρροιας.

Υπερευαισθησία

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας οι οποίες αναφέρθηκαν μέχρι το τέλος της ημέρας μετά από τη χορήγηση της δόσης παρουσιάστηκαν στο 12,8% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Υπερευαισθησία Βαθμού 3 και άνω παρουσιάστηκε στο 0,5% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η επίπτωση των αντιδράσεων υπερευαισθησίας που οδήγησαν σε οριστική διακοπή του sacituzumab govitecan ήταν 0,2%.

Ανοσογονικότητα

Στο σύνολο των κλινικών μελετών σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan, 13 (1,2%) από τους 1058 ασθενείς ανέπτυξαν αντισώματα στο sacituzumab govitecan μετά τη χορήγηση. Οι 10 από αυτούς τους ασθενείς (0,9% όλων των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan) είχαν εξουδετερωτικά αντισώματα έναντι του sacituzumab govitecan. Στη μελέτη ASCENT-04, δεν παρατηρήθηκαν αντισώματα έναντι του sacituzumab govitecan που να προέκυψαν από τη θεραπεία σε 207 ασθενείς που αξιολογήθηκαν για αντισώματα έναντι του sacituzumab govitecan και οι οποίοι έλαβαν sacituzumab govitecan 10 mg/kg σε συνδυασμό με pembrolizumab.

Ειδικοί πληθυσμοί

Υπήρξε υψηλότερο ποσοστό διακοπής λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω (8%) σε σύγκριση με ασθενείς νεαρότερης ηλικίας (4%) με μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Υπήρξαν υψηλότερα ποσοστά επίπτωσης εμπύρετης ουδετεροπενίας και σοβαρής διάρροιας σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω. Υπήρξε υψηλότερο ποσοστό επίπτωσης θανατηφόρων λοιμώξεων σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω (52%) σε σύγκριση με ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω (35%) και σε ασθενείς κάτω των 65 ετών (25%) με μεταστατικό καρκίνο του μαστού.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος υγείας που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9. Υπερδοσολογία

Σε κλινικές μελέτες, δόσεις έως 18 mg/kg (περίπου 1,8 φορές η μέγιστη συνιστώμενη δόση των 10 mg/kg σωματικού βάρους) οδήγησαν σε υψηλότερη επίπτωση σοβαρής ουδετεροπενίας.

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία ή συμπτώματα ανεπιθύμητων ενεργειών, ιδιαίτερα σοβαρής ουδετεροπενίας, και να εφαρμόζεται κατάλληλη θεραπεία.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1. Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου, άλλα μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου, κωδικός ATC: L01FX17.

Μηχανισμός δράσης

Το sacituzumab govitecan προσδένεται σε κύτταρα όγκου που εκφράζουν το Trop-2 και εσωτερικεύεται με επακόλουθη απελευθέρωση του SN-38 από έναν συνδέτη ικανό να υδρολυθεί. Το SN-38 αλληλεπιδρά με την τοποϊσομεράση I και προλαμβάνει την επανασύνδεση των θραύσεων μονής αλυσίδας που επάγονται από την τοποϊσομεράση I. Η επακόλουθη βλάβη του DNA οδηγεί σε απόπτωση και κυτταρικό θάνατο.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού (TNBC)

Σε συνδυασμό με pembrolizumab, μη προηγουμένως θεραπευμένος, ανεγχείρητος τοπικά προχωρημένος ή μεταστατικός TNBC σε ασθενείς με όγκους που εκφράζουν PD-L1 (ASCENT-04)

Η αποτελεσματικότητα του sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab αξιολογήθηκε σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη ανοικτής επισήμανσης (ASCENT-04) που διεξήχθη σε 443 ασθενείς με ανεγχείρητο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό TNBC που δεν είχαν λάβει προηγούμενη συστηματική θεραπεία για προχωρημένη νόσο και των οποίων οι όγκοι κατά τη διαλογή παρουσίασαν έκφραση PD-L1 (ορίζονται ως όγκοι με βαθμολογία CPS ≥ 10 με χρήση της δοκιμασίας PD-L1 IHC 22C3). Οι ασθενείς μπορεί να είχαν λάβει χημειοθεραπεία με ή χωρίς αναστολείς PD-1 ή PD-L1 και/ή ακτινοθεραπεία στο πρώιμο στάδιο του TNBC, ωστόσο πρέπει να έχουν παρέλθει τουλάχιστον 6 μήνες μεταξύ της ολοκλήρωσης της συστηματικής επικουρικής θεραπείας του καρκίνου του μαστού ή της χειρουργικής επέμβασης, όποιο από τα δύο συνέβη τελευταίο και της πρώτης τοπικής ή απομακρυσμένης επανεμφάνισης. Δεν επιτράπηκε προηγούμενη θεραπεία με αναστολείς τοποϊσομεράσης 1 ή συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου που περιείχαν αναστολέα τοποϊσομεράσης.

Οι ασθενείς που έπασχαν από ενεργή χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή ανέπτυξαν διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα εντός 6 μηνών από την εγγραφή τους ή έπασχαν από ενεργές σοβαρές λοιμώξεις που απαιτούσαν συστηματική αντιμικροβιακή θεραπεία αποκλείστηκαν.

Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε βάσει του διαστήματος άνευ θεραπείας (de novo έναντι υποτροπιάζουσας νόσου εντός 6 έως 12 μηνών από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης, έναντι υποτροπιάζουσας νόσου > 12 μήνες από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης) και βάσει γεωγραφικής περιοχής (Ηνωμένες Πολιτείες/Καναδάς/Δυτική Ευρώπη έναντι Υπόλοιπου Κόσμου), καθώς και πριν από την έκθεση σε αναστολέα PD-1 ή PD-L1 (ναι έναντι όχι).

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) ώστε να λάβουν:

• Sacituzumab govitecan 10 mg/kg με ενδοφλέβια έγχυση την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών και pembrolizumab 200 mg την Ημέρα 1 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών. Το pembrolizumab χορηγήθηκε το πολύ για 35 κύκλους θεραπείας (περίπου 24 μήνες).
• Pembrolizumab 200 mg την Ημέρα 1 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών σε συνδυασμό με ναβ-πακλιταξέλη 100 mg/m2 τις Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε 28 ημέρες ή πακλιταξέλη 90 mg/m2 τις Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε 28 ημέρες ή γεμσιταβίνη 1000 mg/m2 και καρβοπλατίνη AUC 2 mg/mL/min τις Ημέρες 1 και 8 κάθε 21 ημέρες. Το pembrolizumab χορηγήθηκε το πολύ για 35 κύκλους θεραπείας (περίπου 24 μήνες).

Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία μέχρι την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου που επαληθεύτηκε βάσει τυφλοποιημένης ανεξάρτητης κεντρικής ομάδας ελέγχου (BICR), μη αποδεκτής τοξικότητας, θανάτου ή απόσυρσης της συναίνεσης. Πραγματοποιούνταν απεικόνιση του όγκου κάθε 8 εβδομάδες για τους πρώτους 18 μήνες και κατόπιν κάθε 12 εβδομάδες. Μετά την επαληθευμένη βάσει BICR ακτινογραφική εξέλιξη της νόσου και διακοπή της θεραπείας της μελέτης, οι ασθενείς που είχαν τυχαιοποιηθεί σε θεραπεία εκλογής του ιατρού (TPC) και σε θεραπεία με pembrolizumab μπορούσαν να εγγραφούν στη φάση διασταυρούμενης χορήγησης αυτής της μελέτης ώστε να λάβουν μονοθεραπεία με sacituzumab govitecan.

Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης της νόσου (PFS), όπως αυτή μετρήθηκε από μια τυφλοποιημένη, ανεξάρτητη, κεντρική ομάδα ελέγχου (BICR) ειδικών ακτινολόγων με χρήση των Κριτηρίων Αξιολόγησης της Ανταπόκρισης επί Συμπαγών Όγκων (RECIST), έκδοση 1.1. Πρόσθετα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν τη συνολική επιβίωση (OS) και το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) βάσει BICR.

Η διάμεση ηλικία των ασθενών του πληθυσμού της μελέτης ήταν τα 55 έτη (εύρος: 23-88 έτη) και το 26% των ασθενών ήταν ηλικίας 65 ετών και άνω. Όλες οι ασθενείς (100%) ήταν γυναίκες. Η πλειονότητα των ασθενών ήταν Λευκές (58%) και Ασιάτισσες (24%). 6% ήταν Αυτόχθονες Αμερικανίδες ή αυτόχθονες της Αλάσκας, 5% ήταν Μαύρες και 3% ήταν άλλης φυλής. Τριάντα τέσσερα τοις εκατό (34%) των ασθενών παρουσίαζαν μεταστατική νόσο de novo κατά τη διαλογή, 18% των ασθενών είχαν υποτροπιάζουσα νόσο εντός 6 έως 12 μηνών από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης και 48% είχαν υποτροπιάζουσα νόσο σε διάστημα > 12 μηνών από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης. Ένα κόμμα τέσσερα (1,4%) των ασθενών έλαβαν προηγουμένως έναν αναστολέα PD-1 or PD-L1. Κατά την ένταξη στη μελέτη, όλες οι ασθενείς είχαν λειτουργική ικανότητα κατά ECOG 0 (70%) ή 1 (30%), το 36% των ασθενών ήταν προεμμηνοπαυσιακές και το 64% ήταν μετεμμηνοπαυσιακές. Η πλειονότητα των ασθενών (95%) είχε μεταστατική νόσο κατά τη διαλογή. Εγκεφαλικές μεταστάσεις παρατηρήθηκαν στο 3% των ασθενών. Η ανάλυση μεταλλάξεων BRCA μέσω αλληλούχησης εξονίων όλου του γονιδιώματος ήταν γνωστή για το 75% των συμμετεχουσών, εκ των οποίων 21% των συμμετεχουσών παρουσίαζαν όγκους με μετάλλαξη BRCA1 ή BRCA2.

Το sacituzumab govitecan σε συνδυασμό με pembrolizumab επέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην PFS έναντι TPC σε συνδυασμό με pembrolizumab όπως αξιολογήθηκε βάσει BICR. Κατά τον χρόνο της πρώτης ενδιάμεσης ανάλυσης της OS, οι ασθενείς είχαν διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 22,5 μηνών. Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 4, στην Εικόνα 1 και στην Εικόνα 2.

Πίνακας 4. Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας (ASCENT-04)

1. Με βάση την κύρια ανάλυση PFS με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης τους 14 μήνες (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων, 3 Μαρτίου 2025)

2. Ο λόγος κινδύνου βασίζεται στο στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox

3. Στρωματοποιημένη δοκιμή λογαριθμικής ταξινόμησης (log-rank), προσαρμοσμένη για τους παράγοντες στρωματοποίησης: διάστημα άνευ θεραπείας (νόσος de novo έναντι υποτροπιάζουσας νόσου εντός 6 έως 12 μηνών έναντι υποτροπιάζουσας νόσου που εμφανίζεται > 12 μήνες από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης) και τη γεωγραφική περιοχή (Ηνωμένες Πολιτείες/Καναδάς/Δυτική Ευρώπη έναντι υπόλοιπου κόσμου)

4. Με βάση τα αμφίπλευρα 95% CI με χρήση της μεθόδου Clopper-Pearson

5. Με βάση την ενδιάμεση ανάλυση OS (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων, 16 Φεβρουαρίου 2026) BICR = Τυφλοποιημένη, ανεξάρτητη κεντρική ομάδα ελέγχου, CI = Διάστημα εμπιστοσύνης NR = δεν επιτεύχθηκε TPC = γεμσιταμπίνη και καρβοπλατίνη, πακλιταξέλη ή ναβ-πακλιταξέλη

Εικόνα 1: Επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης της νόσου βάσει BICR στην ASCENT-04

ςηξιλέξε

ςηρεθύελε )%( ςησωίβιπε υοσόν

ςητ ςήκιλονυσ

ατητόναθιΠ TRODELVY + Pembrolizumab TPC + Pembrolizumab Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες)

Αρ. ασθενών σε κίνδυνο

TRODELVY + Pembrolizumab TPC + Pembrolizumab

Εικόνα 2: Συνολική επιβίωση σε ASCENT-04

)%( ςησωίβιπε ςήκιλονυσ

ατητόναθιΠ

TRODELVY + Pembrolizumab TPC + Pembrolizumab Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες)

Αρ. ασθενών σε κίνδυνο

TRODELVY + Pembrolizumab TPC + Pembrolizumab

Μη προηγουμένως θεραπευμένος, ανεγχείρητος τοπικά προχωρημένος ή μεταστατικός TNBC σε ασθενείς που δεν είναι υποψήφιοι για θεραπεία με αναστολείς PD-1/PD-L1 (ASCENT-03)

Η αποτελεσματικότητα του sacituzumab govitecan αξιολογήθηκε σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη ανοικτής επισήμανσης (ASCENT-03) που διεξήχθη σε 558 ασθενείς με ανεγχείρητο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (mTNBC) που δεν είχαν λάβει προηγούμενη συστηματική θεραπεία για προχωρημένη νόσο και δεν ήταν υποψήφιοι για θεραπεία με αναστολείς PD-1 ή PD-L1. Στη μελέτη εγγράφηκαν ασθενείς με όγκους, οι οποίοι ήταν αρνητικοί σε PD-L1 (ορίζονται ως όγκοι με βαθμολογία CPS < 10 με χρήση της δοκιμασίας IHC 22C3) και ασθενείς με όγκους θετικούς σε PD-L1 (ορίζονται ως όγκοι με CPS ≥ 10 με χρήση της δοκιμασίας IHC 22C3), εφόσον λάμβαναν αναστολείς PD-1 ή PD-L1 στο (νεο)επικουρικό περιβάλλον ή εφόσον παρουσίαζαν συννοσηρότητα που απέκλειε τη θεραπεία με αναστολείς PD-1/PD-L1.

Οι ασθενείς μπορεί να είχαν λάβει χημειοθεραπεία με ή χωρίς αναστολείς PD-1 ή PD-L1 και/ή ακτινοθεραπεία στο πρώιμο στάδιο του TNBC, ωστόσο πρέπει να έχουν παρέλθει τουλάχιστον 6 μήνες μεταξύ της ολοκλήρωσης της συστηματικής (νεο)επικουρικής θεραπείας του καρκίνου του μαστού ή της χειρουργικής επέμβασης, όποιο από τα δύο συνέβη τελευταίο και της πρώτης τοπικής ή απομακρυσμένης επανεμφάνισης. Δεν επιτράπηκε προηγούμενη θεραπεία με αναστολείς τοποϊσομεράσης 1 ή συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου που περιείχαν αναστολέα τοποϊσομεράσης.

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) ώστε να λάβουν sacituzumab govitecan 10 mg/kg με ενδοφλέβια έγχυση την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών (n=279) ή τη Θεραπεία Εκλογής του Ιατρού (TPC) (n=279). Η TPC καθορίστηκε από τον ερευνητή πριν από την τυχαιοποίηση από ένα από τα ακόλουθα σχήματα: γεμσιταβίνη και καρβοπλατίνη, πακλιταξέλη ή ναβ-πακλιταξέλη. Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε βάσει de novo έναντι υποτροπιάζουσας νόσου εντός 6 έως 12 μηνών από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης, έναντι υποτροπιάζουσας νόσου > 12 μήνες από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης και βάσει γεωγραφικής περιοχής (Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Δυτική Ευρώπη έναντι Υπόλοιπου Κόσμου).

Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία μέχρι την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου που επαληθεύτηκε βάσει BICR, μη αποδεκτής τοξικότητας, θανάτου ή απόσυρσης της συναίνεσης. Πραγματοποιούνταν απεικόνιση του όγκου κάθε 6 εβδομάδες για το πρώτο έτος και κατόπιν κάθε 12 εβδομάδες. Μετά την επαληθευμένη βάσει BICR αντικειμενική εξέλιξη της νόσου και διακοπή της θεραπείας της μελέτης, οι ασθενείς που είχαν τυχαιοποιηθεί σε χημειοθεραπεία TPC μπορούσαν να λάβουν sacituzumab govitecan που παρεχόταν στο πλαίσιο της μελέτης στη φάση διασταυρούμενης χορήγησης εφόσον ήταν επιλέξιμοι.

Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης της νόσου (PFS), όπως αυτή μετρήθηκε από μια τυφλοποιημένη, ανεξάρτητη, κεντρική ομάδα ελέγχου (BICR) ειδικών ακτινολόγων με χρήση των Κριτηρίων Αξιολόγησης της Ανταπόκρισης επί Συμπαγών Όγκων (RECIST), έκδοση 1.1. Πρόσθετα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν τη συνολική επιβίωση (OS) και το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) βάσει BICR.

Η διάμεση ηλικία του πληθυσμού της μελέτης ήταν τα 55 έτη (εύρος: 23-86 έτη) και το 26% των ασθενών ήταν ηλικίας 65 ετών και άνω. Το 99,5% των ασθενών ήταν γυναίκες. Η πλειονότητα των ασθενών ήταν Λευκοί (67%), 23% ήταν Ασιάτες, 3% ήταν Μαύροι και 4% ήταν άλλης φυλής. Τριάντα ένα τοις εκατό (31%) των ασθενών είχαν νόσο de novo, 21% των ασθενών είχαν υποτροπιάζουσα νόσο με διάστημα ελεύθερο νόσου (DFI) 6 έως 12 μηνών και 48% των ασθενών είχαν DFI > 12 μηνών. Ενενήντα εννέα κόμμα πέντε τοις εκατό (99,5%) των ασθενών που εντάχθηκαν είχαν όγκους που ήταν αρνητικοί για PD-L1 και 0,5% των ασθενών είχαν όγκους που ήταν θετικοί για PD-L1. Κατά την ένταξη στη μελέτη, όλοι οι ασθενείς είχαν λειτουργική ικανότητα κατά ECOG 0 (66%) ή 1 (34%). Η πλειονότητα των ασθενών (97,8%) είχε μεταστατική νόσο κατά τη διαλογή. Εγκεφαλικές μεταστάσεις παρατηρήθηκαν στο 5% των ασθενών. Η κατάσταση μεταλλάξεων BRCA 1/2 ήταν γνωστή για το 76% των συμμετεχόντων, εκ των οποίων 18% των εξετασθέντων συμμετεχόντων στη μελέτη είχαν θετικές μεταλλάξεις BRCA.

Το sacituzumab govitecan επέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην PFS έναντι TPC βάσει BICR. Κατά τον χρόνο της πρώτης ενδιάμεσης ανάλυσης της OS, οι ασθενείς είχαν διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 17,7 μηνών. Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 5, στην Εικόνα 3 και στην Εικόνα 4.

Πίνακας 5. Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας (ASCENT-03)

1. Με βάση την κύρια ανάλυση PFS (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων, 2 Απριλίου 2025) με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης τους 13,2 μήνες.

2. Ο λόγος κινδύνου με 95% CI βασίζεται στο στρωματοποιημένο μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox, προσαρμοσμένο για τους παράγοντες στρωματοποίησης της τυχαιοποίησης: τη στρωματοποίηση της νόσου (νόσος de novo έναντι υποτροπιάζουσας νόσου εντός 6 έως 12 μηνών έναντι υποτροπιάζουσας νόσου που εμφανίζεται > 12 μήνες από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης) και τη γεωγραφική περιοχή (Ηνωμένες Πολιτείες/Καναδάς/Δυτική Ευρώπη έναντι υπόλοιπου κόσμου).

3. Αμφίπλευρη τιμή p βασισμένη στη δοκιμή λογαριθμικής ταξινόμησης (log-rank), προσαρμοσμένη για τους παράγοντες στρωματοποίησης της τυχαιοποίησης: στρωματοποίηση της νόσου (νόσος de novo έναντι υποτροπιάζουσας νόσου εντός 6 έως 12 μηνών έναντι υποτροπιάζουσας νόσου που εμφανίζεται > 12 μήνες από την ολοκλήρωση της θεραπείας στο πλαίσιο ίασης) και τη γεωγραφική περιοχή (Ηνωμένες Πολιτείες/Καναδάς/Δυτική Ευρώπη έναντι υπόλοιπου κόσμου) 4. Το CI 95% βασίζεται στη μέθοδο ακριβείας Clopper-Pearson.

5. Με βάση την πρώτη ενδιάμεση ανάλυση OS (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων, 27 Οκτωβρίου 2025) με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης τους 17,7 μήνες BICR = Τυφλοποιημένη, ανεξάρτητη κεντρική ομάδα ελέγχου, CI = Διάστημα εμπιστοσύνης TPC = γεμσιταμπίνη και καρβοπλατίνη, πακλιταξέλη ή ναβ-πακλιταξέλη

Εικόνα 3: Επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης της νόσου βάσει BICR στην ASCENT-03 (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων, 2 Απριλίου 2025)

)%( SFP ατητόναθιΠ

Trodelvy TPC Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες)

Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο

Trodelvy TPC

Εικόνα 4: Συνολική επιβίωση σε ASCENT-03 (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων, 27 Οκτωβρίου 2025)

)%( ςησωίβιπε ςήκιλονυσ ατητόναθιΠ

Trodelvy TPC Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες)

Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο Trodelvy TPC

Ανεγχείρητος ή μεταστατικός τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού (ASCENT)

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του sacituzumab govitecan αξιολογήθηκε στην ASCENT (IMMU-132-05), μια διεθνή, Φάσης 3, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη ανοικτής επισήμανσης που διεξήχθη σε 529 ασθενείς με ανεγχείρητο τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό TNBC που είχαν υποτροπιάσει μετά από τουλάχιστον δύο προηγούμενες χημειοθεραπείες (χωρίς ανώτερο όριο) για τον καρκίνο του μαστού. Η προηγούμενη επικουρική ή νεοεπικουρική θεραπεία για πιο περιορισμένη νόσο θεωρούνταν ως ένα από τα απαιτούμενα προηγούμενα σχήματα εάν η ανάπτυξη ανεγχείρητης, τοπικά προχωρημένης ή μεταστατικής νόσου συνέβη εντός περιόδου 12 μηνών μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν προηγούμενη θεραπεία με ταξάνη στο πλαίσιο της επικουρικής ή νεοεπικουρικής θεραπείας ή σε προχωρημένο στάδιο, εκτός αν είχαν κάποια αντένδειξη ή παρουσίαζαν μη ανοχή στις ταξάνες. Αναστολείς της πολυμεράσης της πολυ-ADP ριβόζης (PARP) επιτρέπονταν ως η μία από τις δύο προηγούμενες χημειοθεραπείες για ασθενείς με τεκμηριωμένη μετάλλαξη βλαστικής σειράς στο BRCA1/BRCA2.

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) ώστε να λάβουν sacituzumab govitecan 10 mg/kg με ενδοφλέβια έγχυση την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών ή την TPC σε δόση, η οποία καθορίστηκε από την επιφάνεια σώματος και σύμφωνα με τις εγκεκριμένες πληροφορίες του προϊόντος. Η TPC καθορίστηκε από τον ερευνητή πριν από την τυχαιοποίηση από ένα από τα ακόλουθα σχήματα μονού παράγοντα: εριβουλίνη (n = 139), καπεσιταβίνη (n = 33), γεμσιταβίνη (n = 38) ή βινορελμπίνη (εκτός αν ο ασθενής είχε νευροπάθεια Βαθμού ≥ 2, n = 52). Ασθενείς με σταθεροποιημένες εγκεφαλικές μεταστάσεις (που είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία, χωρίς εξέλιξη, χωρίς αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα και υπό σταθερή δόση κορτικοστεροειδών για τουλάχιστον 2 εβδομάδες) ήταν επιλέξιμοι. Απεικόνιση μαγνητικής τομογραφίας (MRI) για την εξακρίβωση των εγκεφαλικών μεταστάσεων απαιτήθηκε μόνο για ασθενείς με γνωστές ή πιθανολογούμενες εγκεφαλικές μεταστάσεις. Ασθενείς με γνωστή νόσο του Gilbert, νόσο μόνο στα οστά, γνωστό ιστορικό ασταθούς στηθάγχης, εμφράγματος μυοκαρδίου ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, ενεργό χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή διάτρηση του γαστρεντερικού (GI) σωλήνα, ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), ενεργό λοίμωξη με ηπατίτιδα B ή C, ζων εμβόλιο εντός 30 ημερών ή ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως ιρινοτεκάνη αποκλείστηκαν.

Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία μέχρι την εμφάνιση προόδου της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η PFS στους ασθενείς χωρίς εγκεφαλικές μεταστάσεις κατά την έναρξη της μελέτης (δηλ. BMNeg) όπως αυτή μετρήθηκε από μια ομάδα BICR ειδικών ακτινολόγων με χρήση RECIST, έκδοση 1.1. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας συμπεριέλαβαν την PFS βάσει BICR για τον συνολικό πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων όλων των ασθενών με και χωρίς εγκεφαλικές μεταστάσεις, τη συνολική επιβίωση (OS), το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) και τη διάρκεια της ανταπόκρισης (DOR).

Στην κύρια ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 235 ασθενείς BMNeg στην ομάδα του sacituzumab govitecan και 233 ασθενείς BMNeg στην ομάδα της TPC. Στην ανάλυση του συνολικού πληθυσμού συμπεριλήφθηκαν 267 ασθενείς από την ομάδα του sacituzumab govitecan και 262 ασθενείς BMNeg από την ομάδα της TPC.

Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά κατά την έναρξη του συνολικού πληθυσμού (n = 529) είχαν ως εξής: η διάμεση ηλικία ήταν τα 54 έτη (εύρος: 27–82 έτη) και το 81% ήταν ηλικίας <65 ετών, το 99,6% ήταν γυναίκες, το 79% ανήκε στη Λευκή φυλή, το 12% ανήκε στη Μαύρη φυλή, ο διάμεσος αριθμός των προηγούμενων συστηματικών θεραπειών ήταν 4, το 69% είχε λάβει προηγουμένως 2 έως 3 προηγούμενες χημειοθεραπείες, το 31% είχε προηγουμένως λάβει > 3 προηγούμενες χημειοθεραπείες, το 42% είχε ηπατικές μεταστάσεις, το 12% είχε τρέχουσες ή παρελθούσες εγκεφαλικές μεταστάσεις. Το 8% ήταν θετικό για την παρουσία μεταλλάξεων BRCA1/BRCA2, η κατάσταση BRCA ήταν διαθέσιμη για 339 ασθενείς. Κατά την ένταξη στη μελέτη, όλοι οι ασθενείς είχαν λειτουργική ικανότητα κατά ECOG 0 (43%) ή 1 (57%). Ο διάμεσος χρόνος από τη διάγνωση νόσου Σταδίου 4 έως την ένταξη στη μελέτη ήταν 16,2 μήνες (εύρος: -0,4 έως 202,9 μήνες). Οι πιο συχνές προηγούμενες χημειοθεραπείες ήταν κυκλοφωσφαμίδη (83%), ανθρακυκλίνη (83%) συμπεριλαμβανομένης της δοξορουβικίνης (53%), πακλιταξέλη (78%), καρβοπλατίνη (65%), καπεσιταβίνη (67%), γεμσιταβίνη (36%), δοσεταξέλη (35%) και εριβουλίνη (33%). Συνολικά, το 29% των ασθενών είχε λάβει προηγούμενη θεραπεία με PD-1 ή PD-L1. Το δεκατρία τοις εκατό των ασθενών στην ομάδα του sacituzumab govitecan στον συνολικό πληθυσμό έλαβε μόνο 1 προηγούμενη γραμμή συστηματικής θεραπείας στο μεταστατικό πλαίσιο.

Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στον πληθυσμό BMNeg έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση με το sacituzumab govitecan έναντι της TPC όσον αφορά την PFS και την OS, με λόγους κινδύνου (HR) 0,41 (n=468, 95% CI: 0,32, 0,52, τιμή p: <0,0001) και 0,48 (n=468, 95% CI: 0,38, 0,59, τιμή p: <0,0001), αντίστοιχα. Η διάμεση PFS ήταν 5,6 μήνες έναντι 1,7 μηνών και η διάμεση OS ήταν 12,1 μήνες έναντι 6,7 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα.

Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στον συνολικό πληθυσμό ήταν σε συμφωνία με αυτά για τον πληθυσμό BMNeg στην προκαθορισμένη τελική ανάλυση (καταληκτική ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2020) και συνοψίζονται στον Πίνακα 6.

Πίνακας 6: Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας (συνολικός πληθυσμός) - προκαθορισμένη τελική ανάλυση (ASCENT)

1 Η PFS ορίζεται ως το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία της τυχαιοποίησης έως την ημερομηνία της πρώτης ακτινολογικής προόδου της νόσου ή του θανάτου λόγω οποιασδήποτε αιτιολογίας, όποιο και αν συμβεί πρώτο. 2 Στρωματοποιημένος έλεγχος λογαριθμικής ταξινόμησης (log-rank) προσαρμοσμένος για τους παράγοντες στρωματοποίησης: αριθμός προηγούμενων χημειοθεραπειών, παρουσία γνωστών εγκεφαλικών μεταστάσεων κατά την ένταξη στη μελέτη, καθώς και περιοχή. 3 Με βάση τη δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel. CI = διάστημα εμπιστοσύνης

Σε μια επικαιροποιημένη ανάλυση αποτελεσματικότητας (τελικό κλείδωμα βάσης δεδομένων στις 25 Φεβρουαρίου 2021), τα αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με την προκαθορισμένη τελική ανάλυση. Η διάμεση PFS βάσει BICR ήταν 4,8 μήνες έναντι 1,7 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα (HR 0,41, 95% CI: 0,33, 0,52). Η διάμεση OS ήταν 11,8 μήνες έναντι 6,9 μηνών, αντίστοιχα (HR 0,51, 95% CI: 0,42, 0,63). Οι καμπύλες Kaplan-Meier για την PFS βάσει BICR και την OS παρουσιάζονται στις Εικόνες 5 και 6.

Εικόνα 5: Επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης της νόσου (συνολικός πληθυσμός, τελικό κλείδωμα βάσης δεδομένων στις 25 Φεβρουαρίου 2021) βάσει BICR στην ASCENT

)%( SFP ατητόναθιΠ

Trodelvy TPC

Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες) Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο Trodelvy 267 184 135 82 55 34 23 17 11 8 5 1 0 TPC 262 86 36 12 6 3 1 1 0 0 0 0 0

Εικόνα 6: Συνολική επιβίωση (συνολικός πληθυσμός, τελικό κλείδωμα βάσης δεδομένων στις 25 Φεβρουαρίου 2021) στην ASCENT

)%( SO ατητόναθιΠ

Trodelvy TPC

Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες) Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο Trodelvy 267 250 232 209 178 152 125 108 79 62 49 37 25 14 7 2 0 TPC 262 222 174 132 101 66 54 45 34 31 26 12 7 3 2 0 0

Ανάλυση υποομάδων

Σε αναλύσεις υποομάδων, οι βελτιώσεις στην PFS και την OS σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan σε σύγκριση με TPC ήταν σταθερές στις υποομάδες ασθενών ανεξάρτητα από την ηλικία, τη φυλή, την κατάσταση BRCA, τον αριθμό προηγούμενων συστηματικών θεραπειών συνολικά (2 και >2, 2-3 και >3) και στο μεταστατικό πλαίσιο (1 και >1), την προηγούμενη θεραπεία με ανθρακυκλίνη ή PDL1, καθώς και τις ηπατικές μεταστάσεις.

Εγκεφαλικές μεταστάσεις

Μια διερευνητική ανάλυση της PFS και της OS σε ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και ήταν σε σταθερή κατάσταση έδειξε στρωματοποιημένο HR ίσο με 0,65 (n=61, 95% CI: 0,35, 1,22) και 0,87 (n=61, 95% CI: 0,47, 1,63), αντίστοιχα. Η διάμεση PFS ήταν 2,8 μήνες έναντι 1,6 μηνών και η διάμεση OS ήταν 6,8 μήνες έναντι 7,5 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα.

Έκφραση του Trop-2

Πρόσθετες αναλύσεις υποομάδων πραγματοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα με βάση τα επίπεδα έκφρασης του Trop-2 στον όγκο και τα αποτελέσματα ήταν σταθερά με τις διαφορετικές μεθόδους βαθμολόγησης που χρησιμοποιήθηκαν. Σε ασθενείς που έχουν χαμηλά επίπεδα Trop-2 με χρήση της μεμβρανικής βαθμολογίας Η ανά τεταρτημόριο, διαπιστώθηκε όφελος του sacituzumab govitecan έναντι της TPC τόσο για το PFS (HR 0,64, 95% CI: 0,37, 1,11) όσο και για το OS (HR 0,71, 95% CI: 0,42, 1,21).

Θετικός σε HR, Αρνητικός στον HER-2 καρκίνος του μαστού

Ανεγχείρητος ή μεταστατικός θετικός σε HR/αρνητικός στον HER2 καρκίνος του μαστού (TROPiCS-02)

Η αποτελεσματικότητα του sacituzumab govitecan αξιολογήθηκε σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη ανοικτής επισήμανσης, την TROPiCS-02 (IMMU-132-09) που διεξήχθη σε 543 ασθενείς με ανεγχείρητο τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό θετικό σε HR, αρνητικό στον HER2 (IHC 0, IHC 1+ ή IHC 2+/ISH-) καρκίνο του μαστού των οποίων η νόσος εξελίχθηκε μετά από τις ακόλουθες θεραπείες σε οποιοδήποτε πλαίσιο: αναστολέας CDK 4/6, ενδοκρινική θεραπεία και μια ταξάνη· οι ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον δύο προηγούμενες χημειοθεραπείες στο μεταστατικό πλαίσιο (μία εκ των οποίων θα μπορούσε να είναι στο νεοεπικουρικό ή επικουρικό πλαίσιο εάν η εξέλιξη ή η υποτροπή εμφανίστηκε εντός 12 μηνών από την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας). Οι ασθενείς με νόσο μόνο στα οστά, ενεργό χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και γνωστό ιστορικό απόφραξης του εντέρου, γνωστό ιστορικό ασταθούς στηθάγχης ή εμφράγματος του μυοκαρδίου ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ή ενεργό λοίμωξη από ηπατίτιδα B ή C αποκλείστηκαν από τη μελέτη.

Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) ώστε να λάβουν sacituzumab govitecan 10 mg/kg με ενδοφλέβια έγχυση τις Ημέρες 1 και 8 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών (n=272) ή TPC (n=271). Η TPC καθορίστηκε από τον ερευνητή πριν από την τυχαιοποίηση από ένα από τα ακόλουθα σχήματα μονού παράγοντα: εριβουλίνη (n=130), βινορελμπίνη (n=63), γεμσιταβίνη (n=56) ή καπεσιταβίνη (n=22). Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση τα προηγούμενα σχήματα χημειοθεραπείας για μεταστατική νόσο (2 έναντι 3-4), τη σπλαχνική μετάσταση (ναι έναντι όχι) και την ενδοκρινική θεραπεία στο μεταστατικό πλαίσιο για τουλάχιστον 6 μήνες (ναι έναντι όχι).

Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία μέχρι την εμφάνιση προόδου της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας. Ο δείκτης μέτρησης του κύριου καταληκτικού σημείου αποτελεσματικότητας ήταν η PFS όπως αυτή καθορίστηκε από μια BICR με χρήση των RECIST έκδ. 1.1. Πρόσθετοι δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η OS, το ORR βάσει BICR και η DOR βάσει BICR.

Η διάμεση ηλικία του πληθυσμού της μελέτης ήταν τα 56 έτη (εύρος: 27-86 έτη) και το 26% των ασθενών ήταν ηλικίας 65 ετών και άνω. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς ήταν γυναίκες (99%). Η πλειονότητα των ασθενών ήταν Λευκοί (67%), 4% ήταν Μαύροι, 3% ήταν Ασιάτες και 26% ήταν άγνωστης φυλής. Οι ασθενείς έλαβαν έναν διάμεσο αριθμό 7 (εύρος: 3 έως 17) προηγούμενων συστηματικών σχημάτων σε οποιοδήποτε πλαίσιο και 3 (εύρος: 0 έως 8) προηγούμενων συστηματικών σχημάτων χημειοθεραπείας στο μεταστατικό πλαίσιο. Περίπου το 42% των ασθενών είχε λάβει 2 προηγούμενα σχήματα χημειοθεραπείας για μεταστατική νόσο σε σύγκριση με το 58% των ασθενών που είχε λάβει 3 έως 4 προηγούμενα σχήματα χημειοθεραπείας. Οι περισσότεροι ασθενείς έλαβαν ενδοκρινική θεραπεία στο μεταστατικό πλαίσιο για ≥ 6 μήνες (86%). Οι ασθενείς είχαν λειτουργική ικανότητα κατά ECOG 0 (44%) ή 1 (56%). Το ενενήντα πέντε επί τοις εκατό των ασθενών είχε σπλαχνικές μεταστάσεις. Το 4,6% των ασθενών είχε σταθεροποιημένες εγκεφαλικές μεταστάσεις που είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία.

Το sacituzumab govitecan επέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην PFS βάσει BICR και στην OS έναντι της TPC. Η βελτίωση στην PFS βάσει BICR και στην OS ήταν γενικά σταθερή μεταξύ των προκαθορισμένων υποομάδων. Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 7.

Πίνακας 7. Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας – Προκαθορισμένη τελική ανάλυση (TROPiCS-02)

1 Η PFS ορίζεται ως το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία της τυχαιοποίησης έως την ημερομηνία της πρώτης ακτινολογικής προόδου της νόσου ή του θανάτου λόγω οποιασδήποτε αιτιολογίας, όποιο και αν συμβεί πρώτο (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων: 3 Ιανουαρίου 2022). 2 Στρωματοποιημένος έλεγχος λογαριθμικής ταξινόμησης (log-rank) προσαρμοσμένος για τους παράγοντες στρωματοποίησης: προηγούμενα σχήματα χημειοθεραπείας για μεταστατική νόσο (2 έναντι 3-4), σπλαχνική μετάσταση (ναι έναντι όχι) και ενδοκρινική θεραπεία στο μεταστατικό πλαίσιο για τουλάχιστον 6 μήνες (ναι έναντι όχι). 3 Βάσει δεύτερης ενδιάμεσης ανάλυσης OS (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων: 1 Ιουλίου 2022). BICR = τυφλοποιημένη, ανεξάρτητη, κεντρική ομάδα ελέγχου, CI = διάστημα εμπιστοσύνης

Σε μια επικαιροποιημένη ανάλυση αποτελεσματικότητας με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 12,8 μηνών (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων: 1 Δεκεμβρίου 2022), τα αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με την προκαθορισμένη τελική ανάλυση. Η διάμεση PFS βάσει BICR ήταν 5,5 μήνες έναντι 4,0 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα (HR 0,65, 95% CI: 0,53, 0,81). Η διάμεση OS ήταν 14,5 μήνες έναντι 11,2 μηνών, αντίστοιχα (HR 0,79, 95% CI: 0,65, 0,95). Οι καμπύλες Kaplan-Meier για την PFS βάσει BICR και την OS παρουσιάζονται στις Εικόνες 7 και 8.

Εικόνα 7: Επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης νόσου βάσει BICR (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων: 1 Δεκεμβρίου 2022) στην TROPiCS-02

)%( υοσόν ςηξιλέξε

ςηρεθύελε ςησωίβιπε ατητόναθιΠ

Trodelvy

TPC

Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες)

Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο Trodelvy TPC

Εικόνα 8: Συνολική επιβίωση (καταληκτική ημερομηνία δεδομένων: 1 Δεκεμβρίου 2022) στην TROPiCS-02

)%( ςησωίβιπε ςήκιλονυσ ατητόναθιΠ

Trodelvy

TPC

Λογοκριμένα

Χρόνος (μήνες)

Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο Trodelvy

TPC

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το sacituzumab govitecan σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

5.2. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Η φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan και του SN-38 στον ορό αξιολογήθηκε σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού (mBC), οι οποίοι έλαβαν sacituzumab govitecan 10 mg/kg ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με pembrolizumab. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του sacituzumab govitecan και του ελεύθερου SN-38 όταν χορηγούνται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με pembrolizumab παρουσιάζονται στον Πίνακα 8.

Η συγχορήγηση pembrolizumab δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan ή του SN-38.

Πίνακας 8: Περίληψη μέσων φαρμακοκινητικών παραμέτρων (CV%) του sacituzumab govitecan και του ελεύθερου SN-38

*Παράμετροι που εκτιμήθηκαν με βάση τον πληθυσμό των αναλύσεων ΦΚ Cmax: μέγιστη συγκέντρωση στον ορό από 0-168 ώρες μετά την πρώτη δόση AUC0-168: περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης ορού έως τις 168 ώρες μετά την πρώτη δόση

Κατανομή

Με βάση μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού, ο όγκος κατανομής του sacituzumab govitecan όταν χορηγήθηκε ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με pembrolizumab ήταν 4,79 L.

Βιομετασχηματισμός

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες μεταβολισμού με το sacituzumab govitecan. Το SN-38 (το μικρομοριακό τμήμα του sacituzumab govitecan) μεταβολίζεται μέσω της UGT1A1.

Αποβολή

Η διάμεση ημίσεια ζωή αποβολής (t1/2) του sacituzumab govitecan και του ελεύθερου SN-38, με βάση μια φαρμακοκινητική ανάλυση σε ασθενείς που έλαβαν sacituzumab govitecan ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με pembrolizumab ήταν 170 και 21,4 ώρες, αντίστοιχα. Η εκτιμώμενη μέση (%CV) κάθαρση του sacituzumab govitecan ήταν 0,129 L/h (21%).

Ειδικοί πληθυσμοί

Η φαρμακοκινητική ανάλυση σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan δεν εντόπισε επίδραση της ηλικίας, της φυλής και της ήπιας ή μέτριας νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan.

Νεφρική δυσλειτουργία

Είναι γνωστό ότι η αποβολή μέσω των νεφρών συμβάλλει ελάχιστα στην απέκκριση του SN-38, του μικρομοριακού τμήματος του sacituzumab govitecan. Δεν υπάρχουν δεδομένα για τη φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου (CrCl < 15 mL/min).

Ηπατική δυσλειτουργία

Η έκθεση στο sacituzumab govitecan είναι παρόμοια στους ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ≤ ULN και AST > ULN, ή χολερυθρίνη > 1,0 έως ≤ 1,5 ULN και οποιοδήποτε επίπεδο AST) και στους ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (χολερυθρίνη και AST ≤ ULN).

Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τα επίπεδα έκθεσης στο sacituzumab govitecan και στο ελεύθερο SN-38 στους ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Το SN-38 ήταν κλαστογόνο σε μια in vitro δοκιμασία μικροπυρήνων κυττάρων θηλαστικών σε κύτταρα ωοθηκών κινεζικού χάμστερ, ενώ δεν ήταν μεταλλαξιογόνο σε μια in vitro ανάλυση βακτηριακής ανάστροφης μετάλλαξης (Ames). Σε μια μελέτη τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων σε πιθήκους cynomolgus, η ενδοφλέβια χορήγηση του sacituzumab govitecan οδήγησε σε ατροφία ενδομητρίου, αιμορραγία μήτρας, αυξημένη ατρησία των ωοθηλακίων των ωοθηκών και ατροφία των επιθηλιακών κυττάρων του κόλπου σε δόσεις ≥ 60 mg/kg (1,9 φορές η συνιστώμενη δόση στον άνθρωπο που είναι 10 mg/kg με βάση αλλομετρική κλιμάκωση ως προς το σωματικό βάρος).

Μη κλινικά δεδομένα για το νέο έκδοχο, το MES, δεν αποκάλυψαν ιδιαίτερο κίνδυνο για τους ανθρώπους βάσει συμβατικών μελετών τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων και γονοτοξικότητας.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1. Κατάλογος εκδόχων

2-(N-μορφολινο)αιθανοσουλφονικό οξύ (MES) Πολυσορβικό 80 (E433) Διυδρική τρεχαλόζη

6.2. Ασυμβατότητες

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.

6.3. Διάρκεια ζωής

Μη ανοιγμένο φιαλίδιο

3 χρόνια.

Μετά την ανασύσταση

Το ανασυσταθέν διάλυμα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως για την παρασκευή του αραιωμένου διαλύματος προς έγχυση. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, ο σάκος έγχυσης που περιέχει το αραιωμένο διάλυμα μπορεί να φυλαχθεί σε ψυγείο (2°C έως 8°C) για έως και 24 ώρες, προστατευμένος από το φως.

6.4. Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Φυλάσσετε σε ψυγείο (2°C - 8°C). Μην καταψύχετε. Φυλάσσετε το φιαλίδιο στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως.

Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση και αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.

6.5. Φύση και συστατικά του περιέκτη

Φιαλίδιο των 50 mL από άχρωμο διαφανές γυαλί τύπου I, με πώμα ελαστομερούς βουτυλίου και σφραγισμένο με αποσπώμενο επίπωμα από αλουμίνιο, περιέχει 200 mg sacituzumab govitecan.

Κάθε συσκευασία περιέχει ένα φιαλίδιο.

6.6. Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Το Trodelvy είναι ένα κυτταροτοξικό φαρμακευτικό προϊόν. Πρέπει να ακολουθούνται οι εφαρμοστέες ειδικές διαδικασίες χειρισμού και απόρριψης.

Ανασύσταση

• Υπολογίστε την απαιτούμενη δόση (mg) του Trodelvy με βάση το σωματικό βάρος του ασθενούς.
• Χρησιμοποιώντας μια στείρα σύριγγα, ενέστε βραδέως 20 mL ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9 mg/mL (0,9%) σε κάθε φιαλίδιο. Η συγκέντρωση που θα προκύψει είναι 10 mg/mL.
• Περιδινήστε απαλά τα φιαλίδια και αφήστε το περιεχόμενο να διαλυθεί για έως 15 λεπτά. Μην ανακινείτε. Το προϊόν θα πρέπει να ελέγχεται οπτικά για την παρουσία αιωρούμενων σωματιδίων και αποχρωματισμό, πριν από τη χορήγηση. Το διάλυμα θα πρέπει να είναι απαλλαγμένο από ορατά σωματίδια, διαυγές και κίτρινο. Να μη χρησιμοποιηθεί εάν το ανασυσταθέν διάλυμα είναι θολό ή αποχρωματισμένο.
• Χρησιμοποιήστε το αμέσως για την παρασκευή ενός αραιωμένου διαλύματος προς έγχυση.

Αραίωση

• Υπολογίστε τον απαιτούμενο όγκο του ανασυσταθέντος διαλύματος που απαιτείται για να επιτευχθεί η κατάλληλη δόση σύμφωνα με το σωματικό βάρος του ασθενούς.
• Προσδιορίστε τον τελικό όγκο του διαλύματος έγχυσης για την παροχή της κατάλληλης δόσης σε εύρος συγκέντρωσης του sacituzumab govitecan από 1,1 mg/mL έως 3,4 mg/mL.
• Αναρροφήστε και απορρίψτε από τον τελικό σάκο έγχυσης όγκο ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9 mg/mL (0,9%) ίσο με τον όγκο που είναι ισοδύναμος με τον απαιτούμενο όγκο του ανασυσταθέντος διαλύματος.
• Αναρροφήστε την υπολογισθείσα ποσότητα του ανασυσταθέντος διαλύματος από το(α) φιαλίδιο(α) χρησιμοποιώντας μια σύριγγα. Απορρίψτε οποιαδήποτε αχρησιμοποίητη ποσότητα έχει απομείνει στο(α) φιαλίδιο(α).
• Για να ελαχιστοποιηθεί ο σχηματισμός αφρού, ενέστε βραδέως τον απαιτούμενο όγκο του ανασυσταθέντος διαλύματος σε σάκο έγχυσης από πολυβινυλοχλωρίδιο, πολυολεφίνη (πολυπροπυλένιο ή/και πολυαιθυλένιο) ή οξικό αιθυλενοβινύλιο. Μην ανακινείτε το περιεχόμενο.
• Εάν χρειαστεί, ρυθμίστε τον όγκο στον σάκο έγχυσης με ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/mL (0,9%) όπως κρίνεται απαραίτητο για να προκύψει συγκέντρωση από 1,1 mg/mL έως 3,4 mg/mL. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/mL (0,9%), επειδή η σταθερότητα του ανασυσταθέντος προϊόντος δεν έχει καταδειχθεί με άλλα βασικά διαλύματα έγχυσης.
• Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, ο σάκος έγχυσης που περιέχει το αραιωμένο διάλυμα μπορεί να αποθηκευτεί σε ψυγείο στους 2°C έως 8°C για έως και 24 ώρες, προστατευμένος από το φως. Μην καταψύχετε. Μετά την ψύξη, χορηγήστε το αραιωμένο διάλυμα σε θερμοκρασία δωματίου έως 25°C εντός διαστήματος 8 ωρών (συμπεριλαμβανομένου του χρόνου έγχυσης).

Χορήγηση

• Χορηγήστε το Trodelvy με ενδοφλέβια έγχυση. Προστατέψτε τον σάκο έγχυσης από το φως. Ο σάκος έγχυσης θα πρέπει να είναι καλυμμένος κατά τη διάρκεια της χορήγησης στο άτομο μέχρι να ολοκληρωθεί η χορήγηση της δόσης. Δεν είναι απαραίτητο να καλυφθεί η σωλήνωση έγχυσης ή να χρησιμοποιηθεί σωλήνωση από φωτοπροστατευτικό υλικό κατά τη διάρκεια της έγχυσης.
• Μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντλία έγχυσης.
• Μην αναμειγνύετε το Trodelvy, ή μην το χορηγείτε με έγχυση, μαζί με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
• Μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης, εκπλύνετε την ενδοφλέβια γραμμή με 20 mL ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9 mg/mL (0,9%).

Απόρριψη

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Gilead Sciences Ireland UC Carrigtohill County Cork, T45 DP77 Ιρλανδία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/21/1592/001

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 22 Νοεμβρίου 2021 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 23 Ιουλίου 2026

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων https://www.ema.europa.eu.