Lunsumio 1 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση · Lunsumio 30 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Το φάρμακο αυτό τελεί υπό συμπληρωματική παρακολούθηση. Αυτό θα επιτρέψει το γρήγορο προσδιορισμό νέων πληροφοριών ασφάλειας. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες. Βλ. παράγραφο 4.8 για τον τρόπο αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών.
1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Lunsumio 1 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση Lunsumio 30 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Lunsumio 1 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Κάθε φιαλίδιο περιέχει 1 mg mosunetuzumab σε 1 ml, σε συγκέντρωση 1 mg/ml.
Lunsumio 30 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Κάθε φιαλίδιο περιέχει 30 mg mosunetuzumab σε 30 ml, σε συγκέντρωση 1 mg/ml.
Το mosunetuzumab είναι ένα εξανθρωποποιημένο αντίσωμα πλήρους μήκους έναντι του CD20/CD3 του ισοτύπου ανοσοσφαιρίνης (Ig)G1, το οποίο παράγεται σε κύτταρα ωοθήκης Κινεζικού κρικητού (CHO) με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA.
Έκδοχο με γνωστή δράση
Κάθε φιαλίδιο του 1 mg περιέχει 0,6 mg πολυσορβικού 20. Κάθε φιαλίδιο των 30 mg περιέχει 18 mg πολυσορβικού 20. Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.
Διαυγές, άχρωμο υγρό, με pH 5,8 και ωσμωγραμμομοριακότητα 240-356 mOsm/kg.
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1. Θεραπευτικές ενδείξεις
Το Lunsumio ως μονοθεραπεία ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό οζώδες λέμφωμα (ΟΛ) οι οποίοι έχουν λάβει τουλάχιστον δύο προηγούμενες συστηματικές θεραπείες.
4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Το Lunsumio πρέπει να χορηγείται μόνο υπό την επίβλεψη επαγγελματία υγείας με εξειδίκευση στη χρήση αντικαρκινικών θεραπειών, σε περιβάλλον με κατάλληλη ιατρική υποστήριξη για την αντιμετώπιση σοβαρών αντιδράσεων όπως το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS) και το Σύνδρομο Νευροτοξικότητας Σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICANS) (βλ. παρακάτω και στην παράγραφο 4.4).
Είναι σημαντικό να ελέγχετε τις ετικέτες των προϊόντων, για να διασφαλίζετε ότι χορηγείται το σωστό σκεύασμα (ενδοφλέβια ή υποδόρια σταθερή δόση) στον ασθενή, σύμφωνα με τη συνταγογράφηση. Το ενδοφλέβιο σκεύασμα Lunsumio δεν προορίζεται για υποδόρια χορήγηση και θα πρέπει να χορηγείται μόνο μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης.
Δοσολογία
Προφύλαξη και προληπτική φαρμακευτική αγωγή
Το Lunsumio θα πρέπει να χορηγείται σε καλά ενυδατωμένους ασθενείς.
Ο Πίνακας 1 παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τη συνιστώμενη προληπτική φαρμακευτική αγωγή για το CRS και τις σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις.
Πίνακας 1 Προληπτική φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται σε ασθενείς πριν από την έγχυση του Lunsumio
Ασθενείς που χρειάζονται Προληπτική φαρμακευτική Χορήγηση προληπτική φαρμακευτική αγωγή αγωγή
Ενδοφλέβια κορτικοστεροειδή: Ολοκλήρωση τουλάχιστον Κύκλοι 1 και 2: όλοι οι δεξαμεθαζόνη 20 mg (προτιμάται) 1 ώρα πριν από την έγχυση ασθενείς ή μεθυλπρεδνιζολόνη 80 mg του Lunsumio Αντιισταμινικό: υδροχλωρική Τουλάχιστον 30 λεπτά πριν Κύκλοι 3 και έπειτα: διφαινυδραμίνη 50-100 mg ή από την έγχυση του Lunsumio ασθενείς οι οποίοι με ισοδύναμο αντιισταμινικό από προηγούμενη δόση του στόματος ή ενδοφλεβίως παρουσίασαν CRS Αντιπυρετικό: παρακεταμόλη οποιουδήποτε βαθμού 500-1.000 mg
Η συνιστώμενη δόση του Lunsumio για κάθε κύκλο 21 ημερών περιγράφεται λεπτομερώς στον Πίνακα 2.
Πίνακας 2 Δόση του Lunsumio για ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό οζώδες λέμφωμα
| Ημέρα θεραπείας | Δόση του Lunsumio | Ρυθμός έγχυσης | ||
| Κύκλος 1 | Ημέρα 1 | 1 mg | Οι εγχύσεις του Lunsumio κατά τον Κύκλο 1 | |
| Ημέρα 8 | 2 mg | θα πρέπει να χορηγούνται σε διάρκεια | ||
| Ημέρα 15 | 60 mg | τουλάχιστον 4 ωρών. | ||
| Κύκλος 2 | Ημέρα 1 | 60 mg | Εάν οι εγχύσεις κατά τον Κύκλο 1 ήταν καλά | |
| Κύκλοι 3 και έπειτα | Ημέρα 1 | 30 mg | ανεκτές, οι επόμενες εγχύσεις του Lunsumio | |
| μπορούν να χορηγηθούν σε διάρκεια 2 ωρών. |
Διάρκεια θεραπείας
Το Lunsumio θα πρέπει να χορηγείται για 8 κύκλους, εκτός εάν ο ασθενής εμφανίσει μη αποδεκτή τοξικότητα ή εξέλιξη της νόσου.
Για τους ασθενείς που επιτυγχάνουν πλήρη ανταπόκριση, δεν απαιτείται περαιτέρω θεραπεία μετά από τους 8 κύκλους. Για τους ασθενείς που επιτυγχάνουν μερική ανταπόκριση ή έχουν σταθερή νόσο σε ανταπόκριση στη θεραπεία με Lunsumio μετά από 8 κύκλους, θα πρέπει να χορηγηθούν επιπλέον 9 κύκλοι θεραπείας (συνολικά 17 κύκλοι), εκτός εάν ο ασθενής εμφανίσει μη αποδεκτή τοξικότητα ή εξέλιξη της νόσου.
Καθυστερημένες ή παραληφθείσες δόσεις
Πίνακας 3: Συστάσεις για την επανέναρξη της θεραπείας με ενδοφλέβια έγχυση Lunsumio μετά από καθυστέρηση της δόσης
| Τελευταία δόση που χορηγήθηκε | Χρόνος από τη χορήγηση της τελευταίας δόσης | Ενέργεια για την επόμενη δόση(εις) |
| 1 mg Κύκλος 1 Ημέρα 1 | 1 έως 2 εβδομάδες | Χορηγήστε 2 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 8), κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. |
| Μεγαλύτερος από 2 εβδομάδες | Επαναλάβετε 1 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 1), κατόπιν χορηγήστε 2 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 8) και συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. | |
| 2 mg Κύκλος 1 Ημέρα 8 | 1 έως 2 εβδομάδες | Χορηγήστε 60 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 15), κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. |
| Μεγαλύτερος από 2 εβδομάδες έως μικρότερος από 6 εβδομάδες | Επαναλάβετε 2 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 8), κατόπιν χορηγήστε 60 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 15) και συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. | |
| Μεγαλύτερος από ή ίσος με 6 εβδομάδες | Επαναλάβετε 1 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 1) και 2 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 8), κατόπιν χορηγήστε 60 mg (Κύκλος 1 Ημέρα 15) και συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. | |
| 60 mg Κύκλος 1 Ημέρα 15 | 1 εβδομάδα έως μικρότερος από 6 εβδομάδες | Χορηγήστε 60 mg (Κύκλος 2 Ημέρα 1), κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. |
| Μεγαλύτερος από ή ίσος με 6 εβδομάδες | Επαναλάβετε 1 mg (Κύκλος 2 Ημέρα 1) και 2 mg (Κύκλος 2 Ημέρα 8), κατόπιν χορηγήστε 60 mg (Κύκλος 2 Ημέρα 15), ακολουθούμενα από 30 mg (Κύκλος 3 Ημέρα 1) και κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. | |
| 60 mg Κύκλος 2 Ημέρα 1 | 3 εβδομάδες έως μικρότερος από 6 εβδομάδες | Χορηγήστε 30 mg (Κύκλος 3 Ημέρα 1), κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο πρόγραμμα θεραπείας. |
| Μεγαλύτερος από ή ίσος με 6 εβδομάδες | Επαναλάβετε 1 mg (Κύκλος 3 Ημέρα 1) και 2 mg (Κύκλος 3 Ημέρα 8), κατόπιν χορηγήστε 30 mg (Κύκλος 3 Ημέρα 15)*, ακολουθούμενα από 30 mg (Κύκλος 4 Ημέρα 1) και κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. | |
| 30 mg Κύκλος 3 και μετέπειτα | 3 εβδομάδες έως μικρότερος από 6 εβδομάδες | Χορηγήστε 30 mg, κατόπιν συνεχίστε το προγραμματισμένο χρονοδιάγραμμα θεραπείας. |
| Μεγαλύτερος από ή ίσος με 6 εβδομάδες | Επαναλάβετε 1 mg την Ημέρα 1 και 2 mg την Ημέρα 8 κατά τη διάρκεια του επόμενου κύκλου, κατόπιν χορηγήστε 30 mg την Ημέρα 15*, ακολουθούμενα από 30 mg την Ημέρα 1 των επόμενων κύκλων. |
*Για τις δόσεις της Ημέρας 1, Ημέρας 8 και Ημέρας 15 στον επόμενο κύκλο, χορηγήστε προληπτική φαρμακευτική αγωγή σύμφωνα με τον Πίνακα 1 για όλους τους ασθενείς Σημειώστε ότι όλες οι αναφορές στον Κύκλο και την Ημέρα αφορούν τον ονομαστικό Κύκλο και Ημέρα.
Τροποποίηση δόσης
Σε ασθενείς που εκδηλώνουν αντιδράσεις βαθμού 3 ή 4 (π.χ. σοβαρή λοίμωξη, αντίδραση αναζωπύρωσης όγκου, σύνδρομο λύσης όγκου) η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά έως ότου υποχωρήσουν τα συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.4).
Σύνδρομο Απελευθέρωσης Κυτταροκινών
Το CRS θα πρέπει να ταυτοποιείται με βάση την κλινική εμφάνιση (βλ. παράγραφο 4.4). Οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται και να λαμβάνουν θεραπεία για άλλες αιτίες πυρετού, υποξίας και υπότασης, όπως λοιμώξεις/σήψη. Οι σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (IRR) ενδέχεται να μην διαφοροποιούνται κλινικά από τις εκδηλώσεις του CRS. Εάν πιθανολογείται CRS ή IRR, οι ασθενείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις συστάσεις που αναφέρονται στον Πίνακα 4.
Πίνακας 4 Βαθμολόγηση1 και αντιμετώπιση του CRS
| Βαθμός του CRS | Αντιμετώπιση του CRS2 | Επόμενη προγραμματισμένη έγχυση του Lunsumio |
| Βαθμός 1 Πυρετός ≥ 38 ºC | Εάν το CRS παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της έγχυσης: • Η έγχυση πρέπει να διακοπεί προσωρινά και να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα • Η έγχυση θα πρέπει να ξαναρχίσει με τον ίδιο ρυθμό μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων • Εάν τα συμπτώματα επανεμφανιστούν με την επανέναρξη της χορήγησης, η τρέχουσα έγχυση θα πρέπει να διακοπεί Εάν το CRS παρουσιαστεί μετά την έγχυση: • Τα συμπτώματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν Εάν το CRS διαρκέσει > 48 ώρες μετά από την συμπτωματική αντιμετώπιση: • Θα πρέπει να εξεταστεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης3 και/ή τοσιλιζουμάμπης4,5 | Τα συμπτώματα θα πρέπει να έχουν υποχωρήσει τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την επόμενη έγχυση Ο ασθενής θα πρέπει να υποβάλλεται σε συχνότερη παρακολούθηση |
| Βαθμός 2 Πυρετός ≥ 38 ºC και/ή υπόταση που δεν απαιτεί αγγειοσυσπαστικά και/ή υποξία που απαιτεί παροχή χαμηλής ροής οξυγόνου6 με ρινικό καθετήρα ή σε μικρή απόσταση από το πρόσωπο (blow-by) | Εάν το CRS παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της έγχυσης: • Η έγχυση πρέπει να διακοπεί προσωρινά και να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα • Η έγχυση θα πρέπει να ξαναρχίσει στο 50% του ρυθμού μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων • Εάν τα συμπτώματα επανεμφανιστούν με την επανέναρξη της χορήγησης, η τρέχουσα έγχυση θα πρέπει να διακοπεί Εάν το CRS παρουσιαστεί μετά την έγχυση: • Τα συμπτώματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν | Τα συμπτώματα θα πρέπει να έχουν υποχωρήσει τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την επόμενη έγχυση Θα πρέπει να χορηγείται η μέγιστη προληπτική φαρμακευτική αγωγή, όπως είναι απαραίτητο7 Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης της επόμενης έγχυσης στο 50% του ρυθμού, με συχνότερη παρακολούθηση του ασθενούς |
| Εάν δεν υπάρχει βελτίωση μετά τη συμπτωματική αντιμετώπιση: • Θα πρέπει να εξεταστεί η χορήγηση δεξαμεθαζόνης3 και/ή τοσιλιζουμάμπης4,5 | ||
| Βαθμός 3 Πυρετός ≥ 38 ºC και/ή υπόταση που απαιτεί αγγειοσυσπαστικό (με ή χωρίς βασοπρεσίνη) και/ή υποξία που απαιτεί παροχή υψηλής ροής οξυγόνου8 με ρινικό καθετήρα, μάσκα προσώπου, μάσκα μη επανεισπνοής ή μάσκα Venturi | Εάν το CRS παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της έγχυσης: • Η τρέχουσα έγχυση θα πρέπει να διακοπεί • Τα συμπτώματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν • Θα πρέπει να χορηγηθεί δεξαμεθαζόνη3 και τοσιλιζουμάμπη4,5 Εάν το CRS παρουσιαστεί μετά την έγχυση: • Τα συμπτώματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν • Θα πρέπει να χορηγηθεί δεξαμεθαζόνη3 και τοσιλιζουμάμπη4,5 Εάν το CRS είναι ανθεκτικό στη δεξαμεθαζόνη και την τοσιλιζουμάμπη: • Θα πρέπει να χορηγούνται εναλλακτικά ανοσοκατασταλτικά9 και ενδοφλέβια μεθυλπρεδνιζολόνη 1.000 mg/ημέρα μέχρι την κλινική βελτίωση | Τα συμπτώματα θα πρέπει να έχουν υποχωρήσει τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την επόμενη έγχυση Οι ασθενείς θα πρέπει να νοσηλεύονται για την επόμενη έγχυση Θα πρέπει να χορηγείται η μέγιστη προληπτική φαρμακευτική αγωγή, όπως είναι απαραίτητο7 Η επόμενη έγχυση θα πρέπει να χορηγείται στο 50% του ρυθμού. |
| Βαθμός 4 Πυρετός ≥ 38 ºC και/ή υπόταση που απαιτεί πολλαπλά αγγειοσυσπαστικά (εκτός από βασοπρεσίνη) και/ή υποξία που απαιτεί χορήγηση οξυγόνου με θετική πίεση (π.χ. CPAP, BiPAP, διασωλήνωση και μηχανικό αερισμό) | Εάν το CRS παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια ή μετά την έγχυση: • Η θεραπεία με το Lunsumio θα πρέπει να διακοπεί οριστικά • Τα συμπτώματα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν • Θα πρέπει να χορηγηθεί δεξαμεθαζόνη3 και τοσιλιζουμάμπη4,5 Εάν το CRS είναι ανθεκτικό στη δεξαμεθαζόνη και την τοσιλιζουμάμπη: • Θα πρέπει να χορηγούνται εναλλακτικά ανοσοκατασταλτικά9 και ενδοφλέβια μεθυλπρεδνιζολόνη 1.000 mg/ημέρα μέχρι την κλινική βελτίωση |
1 ASTCT = American Society for Transplantation and Cellular Therapy. Η προληπτική φαρμακευτική αγωγή μπορεί να συγκαλύψει τον πυρετό, επομένως, εάν η κλινική εικόνα συνάδει με CRS, ακολουθήστε αυτές τις οδηγίες αντιμετώπισης. 2 Εάν το CRS είναι ανθεκτικό στην αντιμετώπιση, εξετάστε άλλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της αιμοφαγοκυτταρικής λεμφοϊστοκυττάρωσης 3 Η δεξαμεθαζόνη θα πρέπει να χορηγείται σε δόση 10 mg ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες (ή ισοδύναμη) μέχρι την κλινική βελτίωση 4 Στη μελέτη GO29781, η τοσιλιζουμάμπη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 8 mg/kg (χωρίς να υπερβαίνει τα 800 mg ανά έγχυση), όπως ενδεικνυόταν για την αντιμετώπιση του CRS 5Εάν δεν επέλθει κλινική βελτίωση των σημείων και των συμπτωμάτων του CRS μετά την πρώτη δόση, μπορεί να χορηγηθεί μια δεύτερη δόση ενδοφλέβιας τοσιλιζουμάμπης 8 mg/kg με διαφορά τουλάχιστον 8 ωρών (κατά μέγιστο 2 δόσεις ανά συμβάν CRS). Εντός κάθε περιόδου 6 εβδομάδων θεραπείας με Lunsumio, ο συνολικός αριθμός των δόσεων τοσιλιζουμάμπης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 3 δόσεις 6 Η παροχή χαμηλής ροής οξυγόνου ορίζεται ως οξυγόνο χορηγούμενο με ροή <6 L/λεπτό 7 Ανατρέξτε στον Πίνακα 1 για πρόσθετες πληροφορίες 8 Η παροχή υψηλής ροής οξυγόνου ορίζεται ως οξυγόνο χορηγούμενο με ροή ≥ 6 L/λεπτό 9 Riegler L et al. (2019)
Βαθμολόγηση και διαχείριση του συνδρόμου νευροτοξικότητας σχετιζόμενου με CAR T κύτταρα (ICANS)
Το ICANS θα πρέπει να αναγνωρίζεται με βάση την κλινική εικόνα (βλ. Παράγραφο 4.4). Θα πρέπει να αποκλειστούν άλλες αιτίες νευρολογικών συμπτωμάτων. Εάν υπάρχει υποψία ICANS, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σύμφωνα με τις συστάσεις του Πίνακα 5.
Πίνακας 5 Σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICANS)
| Βαθμόςα | Ενέργειες |
| Βαθμός 1 ICEβ 7-9 ή κατεσταλμένο επίπεδο συνείδησης που όμως αφυπνίζεται αυθόρμητα | Διακόψτε προσωρινά το Lunsumio και παρακολουθήστε τα συμπτώματα νευρολογικής τοξικότητας μέχρι την υποχώρηση του ICANS.γ,δ Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία και εξετάστε το ενδεχόμενο για νευρολογική διαβούλευση και αξιολόγηση. Εξετάστε το ενδεχόμενο για μια εφάπαξ δόση δεξαμεθαζόνης 10 mg, εάν δεν γίνεται λήψη άλλων κορτικοστεροειδών. Εξετάστε το ενδεχόμενο για μη κατασταλτικά αντιεπιληπτικά φάρμακα (π.χ. λεβετιρακετάμη) για την προφύλαξη από επιληπτικές κρίσεις. |
| Βαθμός 2 ICEβ 3-6 ή κατεσταλμένο επίπεδο συνείδησης που όμως αφυπνίζεται με φωνή | Διακόψτε προσωρινά το Lunsumio και παρακολουθήστε τα συμπτώματα νευρολογικής τοξικότητας μέχρι την υποχώρηση του ICANS.γ,δ Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία και εξετάστε το ενδεχόμενο για νευρολογική διαβούλευση και αξιολόγηση. Χορηγήστε δεξαμεθαζόνη 10 mg ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες, εάν δεν γίνεται λήψη άλλων κορτικοστεροειδών, έως ότου βελτιωθεί στον Βαθμό 1 και στη συνέχεια μειώστε σταδιακά. Εξετάστε το ενδεχόμενο για μη κατασταλτικά αντιεπιληπτικά φάρμακα (π.χ. λεβετιρακετάμη) για την προφύλαξη από επιληπτικές κρίσεις. |
| Βαθμός 3 ICEβ 0-2 ή κατεσταλμένο επίπεδο συνείδησης που όμως αφυπνίζεται με απτικό ερέθισμα ή οποιαδήποτε κλινική επιληπτική κρίση που υποχωρεί γρήγορα ή εστιακό/τοπικό οίδημα στη νευροαπεικόνιση | Διακόψτε προσωρινά το Lunsumio και παρακολουθήστε τα συμπτώματα νευρολογικής τοξικότητας μέχρι την υποχώρηση του ICANS.δ,ε Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία, και εξετάστε το ενδεχόμενο για νευρολογική διαβούλευση και αξιολόγηση. |
| Χορηγήστε δεξαμεθαζόνη 10 mg ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες, εάν δεν γίνεται λήψη άλλων κορτικοστεροειδών, έως ότου βελτιωθεί στον Βαθμό 1 και στη συνέχεια μειώστε σταδιακά. Εξετάστε το ενδεχόμενο για μη κατασταλτικά αντιεπιληπτικά φάρμακα για προφύλαξη από επιληπτικές κρίσεις μέχρι την υποχώρηση του ICANS. Χρησιμοποιήστε αντιεπιληπτικά φάρμακα για τη διαχείριση των επιληπτικών κρίσεων, όπως απαιτείται. Για υποτροπιάζον ICANS βαθμού 3, εξετάστε το ενδεχόμενο οριστικής διακοπής του Lunsumio. | |
| Βαθμός 4 Το ICEβ είναι 0 ή ο ασθενής δεν μπορεί να αφυπνιστεί ή χρειάζεται έντονα ή επαναλαμβανόμενα απτικά ερεθίσματα ή απειλητική για τη ζωή παρατεταμένη επιληπτική κρίση (>5 λεπτά) ή επαναλαμβανόμενες επιληπτικές κρίσεις χωρίς επιστροφή στην αρχική κατάσταση ή βαθιά αδυναμία εστιασμένης κινητικότητας ή διάχυτο εγκεφαλικό οίδημα στη νευροαπεικόνιση | Διακόψτε οριστικά το Lunsumio. Παρέχετε υποστηρικτική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει εντατική θεραπεία, και εξετάστε το ενδεχόμενο νευρολογικής διαβούλευσης και αξιολόγησης. Χορηγήστε δεξαμεθαζόνη 10 mg ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες, εάν δεν γίνεται λήψη άλλων κορτικοστεροειδών, έως ότου βελτιωθεί στον Βαθμό 1 και στη συνέχεια μειώστε σταδιακά. Εναλλακτικά, εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης μεθυλπρεδνιζολόνης 1.000 mg ανά ημέρα ενδοφλεβίως για 3 ημέρες, εάν τα συμπτώματα βελτιωθούν, τότε διαχειριστείτε όπως παραπάνω. Εξετάστε το ενδεχόμενο για μη κατασταλτικά αντιεπιληπτικά φάρμακα για προφύλαξη από επιληπτικές κρίσεις μέχρι την υποχώρηση του ICANS. Χρησιμοποιήστε αντιεπιληπτικά φάρμακα για τη διαχείριση των επιληπτικών κρίσεων, όπως απαιτείται. |
α Ομόφωνα κριτήρια βαθμολόγησης της Αμερικανικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων και Κυτταρικής Θεραπείας (ASTCT). β Εάν ο ασθενής μπορεί να αφυπνιστεί και είναι ικανός να πραγματοποιήσει την Αξιολόγηση της Εγκεφαλοπάθειας Σχετιζόμενης με Κύτταρα του Ανοσοποιητικού Συστήματος (ICE), αξιολογήστε: τον Προσανατολισμό (προσανατολισμός σε έτος, μήνα, πόλη, νοσοκομείο = 4 βαθμοί), την Ονομασία (όνομα 3 αντικειμένων, π.χ. δείξτε το ρολόι, το στυλό, το κουμπί = 3 βαθμοί), την Εκτέλεση εντολών (π.χ. "δείξε μου 2 δάχτυλα" ή "κλείσε τα μάτια σου και βγάλε τη γλώσσα σου" = 1 βαθμός), τη Γραφή (ικανότητα γραφής μιας τυπικής πρότασης = 1 βαθμός και την Προσοχή (μέτρηση αντίστροφα από το 100 ανά δεκάδες = 1 βαθμός). Εάν ο ασθενής δεν μπορεί να αφυπνιστεί και δεν μπορεί να εκτελέσει την αξιολόγηση ICE (ICANS Βαθμού 4) = 0 βαθμοί. γ Εξετάστε τον τύπο της νευρολογικής τοξικότητας πριν αποφασίσετε να διακόψετε προσωρινά το Lunsumio. δ Βλ. Καθυστερημένες ή παραληφθείσες δόσεις για οδηγίες σχετικά με την επανέναρξη του Lunsumio μετά την καθυστέρηση της δόσης. ε Αξιολογήστε το όφελος/κίνδυνο πριν επανεκκινήσετε το Lunsumio.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του Lunsumio σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών (βλ. παράγραφο 5.2).
Νεφρική δυσλειτουργία
Το Lunsumio δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Οι προσαρμογές της δόσης δεν θεωρούνται απαραίτητες σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία με βάση τη φαρμακοκινητική (βλ. παράγραφο 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Το Lunsumio δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Οι προσαρμογές της δόσης δεν θεωρούνται απαραίτητες με βάση τη φαρμακοκινητική (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Lunsumio σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί.
Τρόπος χορήγησης
Το Lunsumio προορίζεται για ενδοφλέβια χορήγηση μόνο.
Το Lunsumio πρέπει να αραιώνεται με χρήση άσηπτης τεχνικής υπό την επίβλεψη επαγγελματία υγείας. Θα πρέπει να χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση μέσω αποκλειστικής γραμμής έγχυσης. Μη χρησιμοποιείτε φίλτρο γραμμής για τη χορήγηση του Lunsumio. Για τη χορήγηση του Lunsumio μπορούν να χρησιμοποιηθούν φίλτρα θαλάμου στάγδην έγχυσης.
Ο πρώτος κύκλος του Lunsumio θα πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβιες εγχύσεις διάρκειας τουλάχιστον 4 ωρών. Εάν οι εγχύσεις είναι καλά ανεκτές στον κύκλο 1, οι επόμενοι κύκλοι μπορούν να χορηγηθούν με έγχυση διάρκειας 2 ωρών.
Το Lunsumio δεν πρέπει να χορηγείται ως ενδοφλέβια χορήγηση με ώση ή ταχεία (bolus) χορήγηση.
Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
4.3. Αντενδείξεις
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
4.4. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου θα πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Σύνδρομο Απελευθέρωσης Κυτταροκινών (CRS)
CRS, συμπεριλαμβανομένων απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων, έχει παρουσιαστεί σε ασθενείς που λαμβάνουν το Lunsumio (βλ. παράγραφο 4.8). Τα σημεία και συμπτώματα περιλάμβαναν πυρεξία, ρίγη, υπόταση, ταχυκαρδία, υποξία και κεφαλαλγία. Οι σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις ενδέχεται να μην διαφοροποιούνται κλινικά από τις εκδηλώσεις του CRS. Τα συμβάντα CRS παρουσιάστηκαν κυρίως στον κύκλο 1 και σχετίζονταν κυρίως με τη χορήγηση δόσης κατά την Ημέρα 1 και την Ημέρα 15.
Θα πρέπει να χορηγείται προληπτική φαρμακευτική αγωγή με κορτικοστεροειδή, αντιπυρετικά και αντιισταμινικά στους ασθενείς, τουλάχιστον μέχρι τον κύκλο 2. Οι ασθενείς θα πρέπει να έχουν λάβει επαρκή ενυδάτωση πριν από τη χορήγηση του Lunsumio. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία ή συμπτώματα του CRS. Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται ώστε να αναζητούν άμεση ιατρική βοήθεια σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή εκδηλώσουν σημεία ή συμπτώματα του CRS. Οι ιατροί θα πρέπει να ξεκινούν θεραπεία με υποστηρικτική φροντίδα, τοσιλιζουμάμπη και/ή κορτικοστεροειδή όπως ενδείκνυται. (βλ. παράγραφο 4.2).
Σοβαρές λοιμώξεις
Σοβαρές λοιμώξεις, όπως πνευμονία, βακτηριαιμία, σήψη, σηπτική καταπληξία και ευκαιριακές λοιμώξεις έχουν παρουσιαστεί σε ασθενείς που λαμβάνουν Lunsumio, μερικές από τις οποίες ήταν απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες (βλ. παράγραφο 4.8). Εμπύρετη ουδετεροπενία παρατηρήθηκε σε ασθενείς μετά από τη λήψη της έγχυσης του Lunsumio. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις προοδευτικής πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (ΠΠΛ) σε ασθενείς που λάμβαναν μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD20, συμπεριλαμβανομένων των διειδικών αντισωμάτων CD3-CD20.
Το Lunsumio δεν θα πρέπει να χορηγείται παρουσία ενεργών λοιμώξεων. Απαιτείται προσοχή όταν εξετάζεται η χρήση του Lunsumio σε ασθενείς με ιστορικό υποτροπιαζόντων ή χρόνιων λοιμώξεων (π.χ. χρόνια, ενεργός λοίμωξη από τον ιό Epstein-Barr), με υποκείμενες παθήσεις που μπορεί να προδιαθέτουν σε λοιμώξεις ή που έχουν υποβληθεί σε σημαντική προηγούμενη ανοσοκατασταλτική αγωγή. Στους ασθενείς θα πρέπει να χορηγούνται προφυλακτικά αντιβακτηριακά, αντιιικά και/ή αντιμυκητιασικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως είναι κατάλληλο. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα λοίμωξης, πριν και μετά τη χορήγηση του Lunsumio, και να θεραπεύονται κατάλληλα. Σε περίπτωση εμπύρετης ουδετεροπενίας, οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται για λοίμωξη και να αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά, υγρά και άλλη υποστηρικτική φροντίδα, σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για την εμφάνιση νέων ή επιδεινούμενων νευρολογικών τοξικοτήτων. Εάν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Lunsumio εμφανιστούν νευρολογικά συμπτώματα που υποδηλώνουν ΠΠΛ, η θεραπεία με Lunsumio πρέπει να διακόπτεται και να ξεκινούν τα κατάλληλα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της συμβουλευτικής από νευρολόγο.
Σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICANS)
Το ICANS έχει εμφανιστεί σε ασθενείς που λαμβάνουν Lunsumio, συμπεριλαμβανομένων σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων. Η έναρξη του ICANS μπορεί να είναι ταυτόχρονη με το CRS, μετά την επίλυση του CRS ή απουσία του CRS. Οι εκδηλώσεις του ICANS που αναφέρθηκαν σε κλινικές δοκιμές περιελάμβαναν κατάσταση σύγχυσης, λήθαργο, εγκεφαλοπάθεια, κατεσταλμένο επίπεδο συνείδησης και εξασθένηση της μνήμης. Η πλειονότητα των περιπτώσεων εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του 1ου Κύκλου.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα του ICANS μετά τη χορήγηση του Lunsumio. Στους ασθενείς πρέπει να δίνεται η συμβουλή να αναζητήσουν άμεση ιατρική φροντίδα εάν εμφανιστούν σημεία ή συμπτώματα οποιαδήποτε στιγμή (βλ. Κάρτα ασθενούς παρακάτω).
Στους ασθενείς πρέπει να δίνεται η συμβουλή να είναι προσεκτικοί κατά (ή να αποφεύγουν εάν είναι συμπτωματικοί) την οδήγηση, την ποδηλασία ή τη χρήση βαρέων ή δυνητικά επικίνδυνων μηχανημάτων (βλ. παράγραφο 4.7).
Κατά τα πρώτα σημεία ή συμπτώματα του ICANS, αντιμετωπίστε το σύμφωνα με τις οδηγίες του ICANS που παρέχονται στον Πίνακα 5. Η θεραπεία με Lunsumio θα πρέπει να διακοπεί προσωρινά ή οριστικά, όπως συνιστάται.
Aιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκύττωση
Έχει αναφερθεί αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκύττωση, (HLH), συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων περιστατικών, σε ασθενείς που λαμβάνουν Lunsumio. Η HLH είναι ένα απειλητικό για τη ζωή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από πυρετό, ηπατομεγαλία και κυτταροπενίες. Η HLH θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν η εμφάνιση του CRS είναι άτυπη ή παρατεταμένη. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για κλινικά σημεία και συμπτώματα της HLH (βλ. παράγραφο 4.2). Για πιθανολογούμενη HLH, το Lunsumio πρέπει να διακόπτεται και να ξεκινά θεραπεία για HLH.
Αντίδραση αναζωπύρωσης όγκου
Αντίδραση αναζωπύρωσης όγκου έχει αναφερθεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Lunsumio (βλ. παράγραφο 4.8). Οι εκδηλώσεις περιλάμβαναν νέες ή επιδεινούμενες πλευριτικές συλλογές, εντοπισμένο άλγος και οίδημα στα σημεία βλαβών λεμφώματος και φλεγμονή του όγκου. Σε συμφωνία με τον μηχανισμό δράσης του Lunsumio, η αναζωπύρωση του όγκου είναι πιθανό να οφείλεται στην εισροή Τ-κυττάρων στις περιοχές του όγκου μετά τη χορήγηση του Lunsumio.
Δεν έχουν εντοπιστεί ειδικοί παράγοντες κινδύνου για την αναζωπύρωση όγκου, ωστόσο, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος επιδείνωσης και νοσηρότητας από την επίδραση της μάζας δευτερευόντως της αναζωπύρωσης του όγκου σε ασθενείς με μεγάλους όγκους που βρίσκονται κοντά στους αεραγωγούς και/ή σε ζωτικά όργανα. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Lunsumio θα πρέπει να παρακολουθούνται και να αξιολογούνται για αναζωπύρωση όγκου σε κρίσιμα ανατομικά σημεία.
Σύνδρομο λύσης όγκου (TLS)
Το TLS έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν Lunsumio (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς θα πρέπει να έχουν λάβει επαρκή ενυδάτωση πριν από τη χορήγηση του Lunsumio. Θα πρέπει να χορηγείται στους ασθενείς προφυλακτική αγωγή κατά της υπερουριχαιμίας (π.χ. αλλοπουρινόλη, ρασβουρικάση), όπως είναι απαραίτητο. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία ή συμπτώματα του TLS, ιδίως ασθενείς με υψηλό φορτίο όγκου ή ταχέως αυξανόμενους όγκους και ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται ως προς τις βιοχημικές εξετάσεις αίματος και οι παθολογικές τιμές πρέπει να αντιμετωπίζονται εγκαίρως.
Ανοσοποίηση
Εμβόλια με ζωντανούς και/ή εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν θα πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα με το Lunsumio. Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες σε ασθενείς που έλαβαν πρόσφατα εμβόλια με ζωντανούς μικροοργανισμούς.
Κάρτα ασθενούς
Ο συνταγογράφων ιατρός πρέπει να συζητήσει τους κινδύνους της θεραπείας με το Lunsumio με τον ασθενή. Στον ασθενή θα πρέπει να χορηγείται μια κάρτα ασθενούς και να λαμβάνει οδηγίες να την έχει πάντα μαζί του. Η κάρτα ασθενούς περιγράφει τα συνήθη σημεία και συμπτώματα του CRS και του ICANS, συμπεριλαμβανομένων οδηγιών σχετικά με το πότε ένας ασθενής θα πρέπει να αναζητήσει ιατρική βοήθεια.
Έκδοχο με γνωστή δράση
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει πολυσορβικό 20. Κάθε φιαλίδιο Lunsumio 1 mg πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση περιέχει 0,6 mg πολυσορβικού 20 και κάθε φιαλίδιο Lunsumio 30 mg πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση περιέχει 18 mg πολυσορβικού 20, που ισοδυναμούν με 0,6 mg/ml. Τα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.
4.5. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.
Δεν μπορεί να αποκλειστεί μια παροδική κλινικά σχετική επίδραση σε υποστρώματα του CYP450 με στενό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. βαρφαρίνη, βορικοναζόλη, κυκλοσπορίνη, κλπ), καθώς η έναρξη της θεραπείας με Lunsumio προκαλεί παροδική αύξηση των επιπέδων των κυτταροκινών, η οποία μπορεί να προκαλέσει αναστολή των ενζύμων CYP450. Κατά την έναρξη της θεραπείας με Lunsumio σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με υποστρώματα του CYP450 με στενό θεραπευτικό δείκτη, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο θεραπευτικής παρακολούθησης. Η δόση του συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος θα πρέπει να προσαρμόζεται όπως απαιτείται.
4.6. Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/Αντισύλληψη
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της λήψης του Lunsumio και για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την τελευταία έγχυση του Lunsumio.
Κύηση
Δεν διατίθενται δεδομένα σχετικά με τη χρήση του Lunsumio σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα είναι ανεπαρκείς όσον αφορά την αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Το Lunsumio δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς τη χρήση αντισύλληψης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν το mosunetuzumab/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Lunsumio.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη γονιμότητα στον άνθρωπο. Δεν παρατηρήθηκαν βλάβες στα αρσενικά ή θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα στις μελέτες τοξικότητας 26 εβδομάδων με πιθήκους cynomolgus σε εκθέσεις (AUC) παρόμοιες με την έκθεση (AUC) σε ασθενείς που λαμβάνουν τη συνιστώμενη δόση.
4.7. Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Το Lunsumio έχει μία σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Λόγω της δυνατότητας εμφάνισης ICANS, οι ασθενείς που λαμβάνουν Lunsumio διατρέχουν κίνδυνο κατεσταλμένου επιπέδου συνείδησης (βλ. παράγραφο 4.4). Λόγω της δυνατότητας εμφάνισης ICANS, θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή στους ασθενείς να είναι προσεκτικοί κατά (ή να αποφεύγουν εάν είναι συμπτωματικοί) την οδήγηση, την ποδηλασία ή τη χρήση βαριών ή δυνητικά επικίνδυνων μηχανημάτων.
4.8. Ανεπιθύμητες ενέργειες
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που περιγράφονται στην παρούσα παράγραφο προσδιορίστηκαν από την κύρια κλινική δοκιμή GO29781 σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τη συνιστώμενη ενδοφλέβια δόση (n=218) και τη συνιστώμενη υποδόρια δόση (n=139). Οι ασθενείς είχαν οζώδες λέμφωμα (51,8%), διάχυτο λέμφωμα από μεγαλα Βκύτταρα (26,9%), μετασχηματισμένο οζώδες λέμφωμα (9,8%), λέμφωμα από κύτταρα του μανδύα (7,3%), μετασχηματισμό του Richter (3,9%) και άλλους ιστολογικούς τύπους (0,3%). Ο διάμεσος αριθμός των κύκλων του Lunsumio που λήφθηκαν ενδοφλέβια ήταν 8 (εύρος 1-17), το 37% των ασθενών έλαβε 8 κύκλους και το 15% έλαβε περισσότερους από 8 κύκλους έως 17 κύκλους.
Οι ασθενείς που έλαβαν τη συνιστώμενη ενδοφλέβια δόση (n=218) και υποδόρια (n=139) δόση έχουν συγκεντρωθεί (n=357) για αυτόν τον πληθυσμό ασφάλειας. Σε αυτόν τον συγκεντρωτικό πληθυσμό ασφάλειας, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (≥ 20%) που παρατηρήθηκαν ήταν σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών, ουδετεροπενία, εξάνθημα και λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Οι πιο συχνές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (≥ 2%) που παρατηρήθηκαν περιλάμβαναν το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS) (17% σύμφωνα με το σύστημα βαθμολόγησης ASTCT), την πυρεξία (3%), τη σήψη (3%), τη λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού (3%) και την πνευμονία (5%). Οριστική διακοπή του Lunsumio λόγω ανεπιθύμητης ενέργειας προέκυψε στο 5,8% (21/357) των ασθενών. Σε ασθενείς που έλαβαν τη συνιστώμενη υποδόρια δόση (n=218), το CRS ήταν η μόνη ανεπιθύμητη ενέργεια που οδήγησε σε διακοπή σε περισσότερους από έναν ασθενείς [2 ασθενείς (0,9%)].
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών υπό μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται παρακάτω σύμφωνα με την κατηγορία/οργανικό σύστημα της βάσης δεδομένων MedDRA και ταξινομούνται ανά συχνότητα. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται ως πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 6 Ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάστηκαν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Lunsumio
| Κατηγορία οργάνου συστήματος προτιμώμενος όρος ή ανεπιθύμητη ενέργεια | Όλοι οι βαθμοί22 | Βαθμοί 3 - 4 |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | ||
| Λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού1 | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Ιογενής λοίμωξη2 | Συχνές | Όχι συχνές |
| Λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος3 | Συχνές | Συχνές |
| Πνευμονία4 | Συχνές | Συχνές |
| Λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού5 | Συχνές | Όχι συχνές |
| Σήψη6 | Συχνές | Συχνές |
| Μυκητιασική λοίμωξη7 | Συχνές | Όχι συχνές |
| Βακτηριακή λοίμωξη8 | Όχι συχνές | Όχι συχνές |
| Καλοήθη και κακοήθη νεοπλάσματα καθώς και νεοπλάσματα που δεν έχουν προσδιοριστεί (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες) | ||
| Αναζωπύρωση όγκου9 | Συχνές | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος | ||
| Ουδετεροπενία10 | Πολύ συχνές | Πολύ συχνές |
| Αναιμία | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Θρομβοπενία11 | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Εμπύρετη ουδετεροπενία | Συχνές | Συχνές |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | ||
| Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών12 | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστοκύττωση13,20 | Όχι συχνές | Όχι συχνές |
| Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές | ||
| Υποφωσφαταιμία14 | Πολύ συχνές | Πολύ συχνές |
| Υποκαλιαιμία15 | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Υπομαγνησαιμία16 | Συχνές | Πολύ σπάνιες |
| Σύνδρομο λύσης όγκου | Όχι συχνές | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | ||
| Κεφαλαλγία17 | Πολύ συχνές | Όχι συχνές |
| Ζάλη18 | Συχνές | Όχι συχνές |
| Σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενο με ανοσοδραστικά κύτταρα19,20 | Συχνές | Πολύ σπάνιες |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | ||
| Διάρροια | Πολύ συχνές | Όχι συχνές |
| Ναυτία | Πολύ συχνές | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | ||
| Εξάνθημα21 | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Κνησμός | Πολύ συχνές | Πολύ σπάνιες |
| Ξηροδερμία | Πολύ συχνές | Πολύ σπάνιες |
| Αποφολίδωση δέρματος | Συχνές | Πολύ σπάνιες |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | ||
| Πυρεξία | Πολύ συχνές | Συχνές |
| Ρίγη | Πολύ συχνές | Όχι συχνές |
| Παρακλινικές εξετάσεις | ||
| Αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη | Συχνές | Συχνές |
| Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη | Συχνές | Συχνές |
1 Η λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού περιλαμβάνει τη λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού, τη ρινοφαρυγγίτιδα, την παραρρινοκολπίτιδα, τη λοίμωξη της αναπνευστικής οδού, την ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, τη λοίμωξη από ρινοϊό, την ιογενή ιγμορίτιδα, την ιογενή λοίμωξη της αναπνευστικής οδού και την COVID-19 2Η ιογενής λοίμωξη περιλαμβάνει τη λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, την επανενεργοποίηση λοίμωξης από κυτταρομεγαλοϊό, την επανενεργοποίηση λοίμωξης από τον ιό Epstein-Barr, τον οφθαλμικό απλό έρπητα και την επανενεργοποίηση έρπητα ζωστήρα 3 Η λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος (UTI) περιλαμβάνει την UTI, την οξεία πυελονεφρίτιδα και την UTI από Escherichia 4 Η πνευμονία περιλαμβάνει την πνευμονία και την πνευμονία COVID-19 5 Η λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού περιλαμβάνει τη λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού και τη βρογχίτιδα 6 Η σηψαιμία περιλαμβάνει τη σηψαιμία και τη σηπτική καταπληξία 7 Η μυκητιασική λοίμωξη περιλαμβάνει τη σήψη από Candida και την πνευμονία από Pneumocystis
jirovecii
8Η βακτηριακή λοίμωξη περιλαμβάνει τη βακτηριακή κολπίτιδα και τη βακτηριαιμία 9Η αναζωπύρωση του όγκου περιλαμβάνει την αναζωπύρωση του όγκου, την πλευριτική συλλογή, τη φλεγμονή του όγκου και τον πλευρικό πόνο 10 Η ουδετεροπενία περιλαμβάνει την ουδετεροπενία και τον μειωμένο αριθμό ουδετερόφιλων 11 Η θρομβοπενία περιλαμβάνει τη θρομβοπενία και τον μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων 12 Από την Αμερικανική Εταιρεία Μεταμόσχευσης και Κυτταρικής Θεραπείας 13Η αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστοκύττωση (HLH) περιλαμβάνει την HLH 14 Η υποφωσφαταιμία περιλαμβάνει την υποφωσφαταιμία και τον μειωμένο φωσφόρο αίματος 15 Η υποκαλιαιμία περιλαμβάνει την υποκαλιαιμία και το μειωμένο κάλιο αίματος 16 Η υπομαγνησιαιμία περιλαμβάνει την υπομαγνησιαιμία και το μειωμένο μαγνήσιο αίματος 17 Η κεφαλαλγία περιλαμβάνει την κεφαλαλγία, την ημικρανία και τη δυσφορία στο κεφάλι 18 Η ζάλη περιλαμβάνει τη ζάλη και τον ίλιγγο 19 Συνάδει με την ιατρική έννοια του ICANS σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων και Κυτταρικής Θεραπείας και περιλαμβάνει κατάσταση σύγχυσης, ICANS, λήθαργο, εγκεφαλοπάθεια, κατεσταλμένο επιπέδο συνείδησης και εξασθένηση της μνήμης 20 Ο υπολογισμός της συχνότητας βασίζεται σε πρόσθετες κλινικές μελέτες 21 Το εξάνθημα περιλαμβάνει το εξάνθημα, το ερυθηματώδες εξάνθημα, το αποφολιδωτικό εξάνθημα, το εξάνθημα κηλιδώδες, το εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, το εξάνθημα κνησμώδες, το εξάνθημα φλυκταινώδες, το ερύθημα, το παλαμιαίο ερύθημα, τη δερματίτιδα, τη δερματίτιδα ομοιάζουσα με ακμή, τη δερματίτιδα εξ επαφής, το σύνδρομο παλαμοπελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας και το ιλαροειδές δερματικό εξάνθημα 22 Θανατηφόρος έκβαση σημειώθηκε για τους όρους HLH, COVID-19, πνευμονία COVID-19 και σηπτικό σοκ στην περίπτωση της υποδόριας ένεσης Lunsumio, καθώς και για τους όρους πνευμονία και σήψη στην περίπτωση της ενδοφλέβιας έγχυσης Lunsumio.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS)
Σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Lunsumio με ενδοφλέβια έγχυση, CRS (σύστημα βαθμολόγησης ASTCT) οποιουδήποτε βαθμού παρουσιάστηκε στο 39% (86/218) των ασθενών, ενώ ο βαθμός 2 παρουσιάστηκε στο 14%, ο βαθμός 3 στο 2,3% και ο βαθμός 4 στο 0,5% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Lunsumio. Ο ένας ασθενής με το συμβάν βαθμού 4 ήταν ασθενής με ΟΛ σε λευχαιμική φάση ο οποίος παρουσίασε επίσης ταυτόχρονα TLS.
CRS οποιουδήποτε βαθμού παρουσιάστηκε στο 15% των ασθενών μετά από τη δόση του Κύκλου 1, Ημέρα 1 στο 5% μετά τη δόση του Κύκλου 1, Ημέρα 8 στο 33% μετά τη δόση του Κύκλου 1, Ημέρα 15 ενώ το 5% παρουσιάστηκε σε ασθενείς μετά τον Κύκλο 2 και το 1% στον Κύκλο 3 και έπειτα. Ο διάμεσος χρόνος από την έναρξη της χορήγησης έως την έναρξη του CRS κατά τον Κύκλο 1 Ημέρα 1 ήταν 5 ώρες (εύρος: 1-73 ώρες), κατά τον Κύκλο 1 Ημέρα 8 ήταν 28 ώρες (εύρος: 5-81 ώρες), κατά τον Κύκλο 1 Ημέρα 15 ήταν 25 ώρες (εύρος: 0,1-391 ώρες) και κατά τον Κύκλο 2 Ημέρα 1 ήταν 46 ώρες (εύρος: 12-82 ώρες). Το CRS υποχώρησε σε όλους τους ασθενείς, ενώ η διάμεση διάρκεια των συμβάντων CRS ήταν 3 ημέρες (εύρος 1-29 ημέρες).
Από τους 86 ασθενείς που παρουσίασαν CRS, τα πιο συνηθισμένα σημεία και συμπτώματα CRS περιλάμβαναν πυρετό (98%), ρίγη (36%), υπόταση (35%), ταχυκαρδία (24%), υποξία (22%) και κεφαλαλγία (16%).
Στο 16% των ασθενών χρησιμοποιήθηκε τοσιλιζουμάμπη και/ή κορτικοστεροειδή για την αντιμετώπιση ενός συμβάντος CRS: 6% έλαβαν μόνο τοσιλιζουμάμπη, 6% έλαβαν μόνο κορτικοστεροειδή και 4% έλαβαν τοσιλιζουμάμπη και κορτικοστεροειδή. Από το 10% των ασθενών που έλαβαν τοσιλιζουμάμπη (με ή χωρίς κορτικοστεροειδές), το 86% έλαβε μόνο μία δόση τοσιλιζουμάμπης, χωρίς να χορηγούνται περισσότερες από δύο δόσεις τοσιλιζουμάμπης για ένα μοναδικό συμβάν CRS. Στους ασθενείς που παρουσίασαν CRS Βαθμού 2, το 48% των ασθενών έλαβαν θεραπεία με συμπτωματική αντιμετώπιση χωρίς κορτικοστεροειδή ή τοσιλιζουμάμπη, το 18% έλαβαν μόνο τοσιλιζουμάμπη, το 21% έλαβαν μόνο κορτικοστεροειδή και το 12% έλαβαν κορτικοστεροειδή και τοσιλιζουμάμπη. Οι ασθενείς με CRS βαθμού 3 ή 4 έλαβαν τοσιλιζουμάμπη, κορτικοστεροειδή, αγγειοσυσπαστικά και/ή συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου. Το τρία τοις εκατό των ασθενών παρουσίασαν υπόταση και/ή υποξία χωρίς πυρετό μετά τη χορήγηση Lunsumio. Το 2% των ασθενών έλαβαν τοσιλιζουμάμπη και/ή κορτικοστεροειδή χωρίς να έχουν πυρετό.
Νοσηλείες οφειλόμενες σε CRS συνέβησαν στο 21% των ασθενών, ενώ η διάμεση διάρκεια της νοσηλείας ήταν 5 ημέρες (εύρος 0-30 ημέρες).
Ουδετεροπενία
Σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Lunsumio με ενδοφλέβια έγχυση ή υποδόρια ένεση, ουδετεροπενία οποιουδήποτε βαθμού παρουσιάστηκε στο 26,1% (93/357) των ασθενών και περιλάμβανε 22,7% συμβάντα Βαθμού 3-4. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη του πρώτου συμβάντος ουδετεροπενίας/μειωμένου αριθμού ουδετερόφιλων ήταν 50 ημέρες (εύρος: 1-280 ημέρες), με διάμεση διάρκεια 8 ημέρες (εύρος: 1-487 ημέρες). Από τους 93 ασθενείς που είχαν συμβάντα ουδετεροπενίας/μειωμένου αριθμού ουδετερόφιλων, το 68% (63/93) έλαβε θεραπεία με G-CSF για την αντιμετώπιση των συμβάντων.
Σοβαρές λοιμώξεις
Σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Lunsumio με ενδοφλέβια έγχυση ή υποδόρια ένεση, σοβαρές λοιμώξεις οποιουδήποτε βαθμού παρουσιάστηκαν στο 17% (60/357) των ασθενών. Πέντε (1,4%) ασθενείς παρουσίασαν σοβαρές λοιμώξεις ταυτόχρονα με ουδετεροπενία βαθμού 3-4. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη της πρώτης σοβαρής λοίμωξης ήταν 92 ημέρες (εύρος: 1-408 ημέρες), με διάμεση διάρκεια 15,5 ημέρες (εύρος: 2-174 ημέρες). Συμβάντα Βαθμού 5 παρουσιάστηκαν στο 2,5% (9/357) των ασθενών και περιλάμβαναν πνευμονία COVID-19, COVID-19, πνευμονία, σηπτική καταπληξία και σήψη.
Ευκαιριακές λοιμώξεις
Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Lunsumio μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης ή υποδόριας ένεσης, εμφανίστηκαν ευκαιριακές λοιμώξεις οποιουδήποτε βαθμού στο 3,1% (11/357) των ασθενών. Αναφέρθηκε πνευμονία από Pneumocystis jirovecii σε 5 ασθενείς (1,4%), εκ των οποίων οι 2 (0,6%) εμφάνισαν συμβάντα Βαθμού 3. Αναφέρθηκε λοίμωξη/επανενεργοποίηση κυτταρομεγαλοϊού σε 4 ασθενείς (1,1%), εκ των οποίων οι 2 (0,6%) εμφάνισαν επανενεργοποίηση λοίμωξης από κυτταρομεγαλοϊό Βαθμού 3.
Σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα
Σε έναν ευρύτερο πληθυσμό κλινικών δοκιμών, το σύνδρομο νευροτοξικότητας σχετιζόμενης με ανοσοδραστικά κύτταρα (ICANS) εμφανίστηκε στο 2,1% (20/949) των ασθενών, 19 ασθενείς είχαν συμβάντα Βαθμού 1-2 και 1 ασθενής είχε συμβάν Βαθμού 3. Τα περισσότερα συμβάντα συνέβησαν κατά τον πρώτο κύκλο θεραπείας. Η πλειονότητα των περιπτώσεων επιλύθηκε. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη από την αρχική δόση ήταν 17 ημέρες (εύρος: 1 έως 48 ημέρες). Η διάμεση διάρκεια ήταν 3 ημέρες (εύρος: 1-20 ημέρες). Η βαθμολόγηση της Εγκεφαλοπάθειας που Σχετίζεται με τα Ενεργά Κύτταρα του Ανοσοποιητικού Συστήματος (ICE) δεν πραγματοποιήθηκε συστηματικά στον αναφερόμενο πληθυσμό της δοκιμής.
Αντίδραση αναζωπύρωσης όγκου
Σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Lunsumio με ενδοφλέβια έγχυση ή υποδόρια ένεση, αντίδραση αναζωπύρωσης όγκου (περιλαμβανομένης της πλευριτικής συλλογής και της φλεγμονής του όγκου) παρουσιάστηκε στο 3,1% (11/357) των ασθενών και περιλάμβανε 1,4% συμβάντα βαθμού 2 και 1,4% συμβάντα βαθμού 3. Ο διάμεσος χρόνος έως την έναρξη ήταν 13 ημέρες (εύρος 2-84 ημέρες), ενώ η διάμεση διάρκεια ήταν 36 ημέρες (εύρος 15-105 ημέρες).
Σύνδρομο Λύσης Όγκου (TLS)
Σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Lunsumio με ενδοφλέβια έγχυση ή υποδόρια ένεση, το TLS παρουσιάστηκε σε 0,6% (2/357) των ασθενών, ταυτόχρονα με το CRS. Ένας ασθενής με οζώδες λέμφωμα που βρίσκονταν σε λευχαιμική φάση παρουσίασε TLS Βαθμού 4. Η έναρξη του TLS ήταν κατά τις ημέρες 2 και 24 και υποχώρησε εντός 3 και 6 ημερών, αντίστοιχα.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
4.9. Υπερδοσολογία
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία ή συμπτώματα ανεπιθύμητων ενεργειών και να χορηγείται η κατάλληλη συμπτωματική θεραπεία.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1. Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες; Άλλα μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου, Κωδικός ATC: L01FX25
Μηχανισμός δράσης
Το mosunetuzumab είναι ένα αντι-CD20/CD3 αμφιειδικό αντίσωμα στρατολόγησης Τ-κυττάρων, το οποίο στοχεύει Β-κύτταρα που εκφράζουν το CD20. Είναι ένας αγωνιστής υπό όρους˙ η στοχευμένη εξάλειψη των Β-κυττάρων παρατηρείται μόνο μετά από ταυτόχρονη δέσμευσή του στο CD20 των Β-κυττάρων και στο CD3 των Τ-κυττάρων. Η δέσμευση στους αντίστοιχους στόχους και των δύο σκελών του mosunetuzumab έχει ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό ανοσολογικής σύναψης μεταξύ ενός Β-κυττάρου-στόχου και ενός κυτταροτοξικού Τ-κυττάρου που οδηγεί σε ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων. Ακολούθως απελευθερώνεται περφορίνη και γκρανζύμες από τα ενεργοποιημένα Τ-κύτταρα που επάγουν τη λύση των Β-κυττάρων που οδηγεί σε κυτταρικό θάνατο.
Το Lunsumio προκάλεσε εξάλειψη των Β-κυττάρων (ορίζεται ως αριθμός CD19 Β-κυττάρων < 5 κύτταρα/uL) μετά τον αρχικό κύκλο χορήγησης (έως τον Κύκλο 2 Ημέρα 1) τόσο από την ενδοφλέβια όσο και από την υποδόρια οδό χορήγησης στην πλειονότητα των ασθενών (95,2% και 94,1% αντίστοιχα) και η εξάλειψη διατηρήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπείας.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Υποτροπιάζον ή ανθεκτικό μη-Hodgkin λέμφωμα Β-κυττάρων
Μια ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη πολλαπλών κοορτών (GO29781) διεξήχθη για την αξιολόγηση του Lunsumio σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό μη-Hodgkin λέμφωμα Β-κυττάρων για τους οποίους δεν υπήρχε διαθέσιμη θεραπεία που να αναμενόταν να βελτιώσει την επιβίωση. Στην κοόρτη του οζώδους λεμφώματος (ΟΛ) (n=90), οι ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό ΟΛ (Βαθμού 1-3A) έπρεπε να έχουν λάβει τουλάχιστον δύο προηγούμενες συστηματικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένου ενός μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD20 και ενός αλκυλιωτικού παράγοντα. Οι ασθενείς με ΟΛ Βαθμού 3β και οι ασθενείς με μετασχηματισμένο ΟΛ κατά την είσοδο στη μελέτη δεν ήταν επιλέξιμοι˙ όσοι είχαν ιστορικό μετασχηματισμένου ΟΛ, αλλά είχαν ΟΛ Βαθμού 1-3A κατά την είσοδο στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν στην κοόρτη ΟΛ.
Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με κατάσταση απόδοσης κατά την Συνεργαζόμενη Ογκολογική Ομάδα της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ (ECOG) ≥ 2, σημαντική καρδιαγγειακή νόσο (όπως καρδιακή νόσο κατηγορίας III ή IV σύμφωνα με την Καρδιολογική Εταιρεία της Νέας Υόρκης, έμφραγμα του μυοκαρδίου εντός των τελευταίων 6 μηνών, ασταθείς αρρυθμίες ή ασταθή στηθάγχη), σημαντική ενεργή πνευμονική νόσο, μειωμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης [CrCl] < 60 ml/λεπτό με αυξημένα επίπεδα κρεατινίνης ορού), ενεργή αυτοάνοση νόσο που απαιτεί ανοσοκατασταλτική θεραπεία, ενεργές λοιμώξεις (δηλ. χρόνια ενεργή EBV, οξεία ή χρόνια ηπατίτιδα C, ηπατίτιδα Β, HIV), προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια, τρέχον ή ιστορικό λεμφώματος του ΚΝΣ ή νόσου του ΚΝΣ, ιστορικό συνδρόμου ενεργοποίησης των μακροφάγων /αιμοφαγοκυτταρικής λεμφοϊστιοκυττάρωσης, προηγούμενη αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων ή προηγούμενη μεταμόσχευση οργάνου.
Οι ασθενείς έλαβαν το Lunsumio ενδοφλεβίως σε Κύκλο 21 ημερών ως εξής:
- Κύκλος 1 Ημέρα 1: 1 mg
- Κύκλος 1 Ημέρα 8: 2 mg
- Κύκλος 1 Ημέρα 15: 60 mg
- Κύκλος 2 Ημέρα 1: 60 mg
- Κύκλος 3 και έπειτα Ημέρα 1: 30 mg
Ο διάμεσος αριθμός κύκλων ήταν 8, το 59% των ασθενών έλαβε 8 κύκλους, ενώ το 18% έλαβε περισσότερους από 8 κύκλους και έως 17 κύκλους.
Η διάμεση ηλικία ήταν 60 έτη (εύρος 29 έως 90 έτη) όπου το 31% ήταν > 65 ετών και το 7,8% ήταν ≥ 75 ετών. Το εξήντα ένα τοις εκατό ήταν άνδρες, το 82% ήταν λευκοί, το 9% ήταν Ασιάτες, το 4% ήταν μαύροι, το 100% είχε κατάσταση απόδοσης κατά ECOG 0 ή 1 και το 34% των ασθενών είχαν ογκώδη νόσο (τουλάχιστον μία βλάβη > 6 cm). Ο διάμεσος αριθμός των προηγούμενων θεραπειών ήταν 3 (εύρος: 2-10), όπου το 38% έλαβε 2 προηγούμενες θεραπείες, το 31% έλαβε 3 προηγούμενες θεραπείες και το 31% έλαβε περισσότερες από 3 προηγούμενες θεραπείες.
Όλοι οι ασθενείς έλαβαν προηγούμενες θεραπείες έναντι του CD20 και αλκυλιωτικούς παράγοντες, 21% υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση αυτόλογων βλαστοκυττάρων, 19% έλαβαν αναστολείς PI3K, 9% έλαβαν προηγούμενη θεραπεία με ριτουξιμάμπη συν λεναλιδομίδη και 3% έλαβαν CAR-T θεραπείες. Το εβδομήντα εννιά τοις εκατό των ασθενών ήταν ανθεκτικοί σε προηγούμενη θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD20 και το 53% ήταν ανθεκτικοί τόσο σε θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD20 όσο και σε θεραπεία με αλκυλιωτικούς παράγοντες. Το εξήντα εννιά τοις εκατό των ασθενών ήταν ανθεκτικοί στην τελευταία προηγούμενη θεραπεία και το 52% είχε εξέλιξη της νόσου εντός 24 μηνών από την πρώτη συστηματική θεραπεία.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η πλήρης ανταπόκριση (CR), όπως αξιολογήθηκε από ανεξάρτητο φορέα αξιολόγησης (IRF) σύμφωνα με τα καθιερωμένα κριτήρια για το NHL (Cheson 2007). Τα αποτελέσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα παρουσιάζονται συνοπτικά στον Πίνακα 7.
Πίνακας 7 Σύνοψη της αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό ΟΛ
| Παράμετρος αποτελεσματικότητας | Lunsumio N=90 |
| Διάμεσος χρόνος παρακολούθησης 18,3 μήνες (εύρος 2-27 μήνες) | |
| Πλήρης Ανταπόκριση (CR), n (%), (95% CI) | 54 (60,0) (49,1, 70,2) |
| Ποσοστό Αντικειμενικής Ανταπόκρισης (ORR), n (%) (95% CI) Μερική ανταπόκριση (PR) n (%) (95% CI) | 72 (80,0) (70,3, 87,7) 18 (20,0) (12,3, 29,8) |
| Διάρκεια της Ανταπόκρισης (DOR)1 Ασθενείς με συμβάν, n (%) Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI) Ποσοστό χωρίς συμβάν σύμφωνα με K-M 12 μήνες (95% CI) 18 μήνες (95% CI) | 29 (40,3) 22,8 (9,7, ΔE) 61,8 (50,0, 73,7) 56,9 (44,1, 69,6) |
| Διάρκεια της Πλήρους Ανταπόκρισης (DOCR)2 Ασθενείς με συμβάν, n (%) Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI) Ποσοστό χωρίς συμβάν σύμφωνα με K-M, 12 μήνες (95% CI) 18 μήνες (95% CI) | 16 (29,6) ΔΕ (14,6, ΔE) 71,4 (57,9, 84,9) 63,7 (48,0, 79,4) |
CΙ=διάστημα εμπιστοσύνης, K-M=Kaplan-Meier, ΔE=δεν επετεύχθη Kαταληκτική ημερομηνία συλλογής κλινικών δεδομένων: 27 Αυγούστου 2021 Ο έλεγχος υπόθεσης διεξήχθη για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο του εκτιμώμενου από τον IRF ποσοστού CR. 1 Η DOR ορίζεται ως ο χρόνος από την αρχική εμφάνιση μιας τεκμηριωμένης PR ή CR μέχρις ότου ο ασθενής παρουσιάσει ένα συμβάν (τεκμηριωμένη εξέλιξη της νόσου ή θάνατος από οποιαδήποτε αιτία, όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο). 2 Η DOCR ορίζεται ως ο χρόνος από την αρχική εμφάνιση μιας τεκμηριωμένης CR μέχρις ότου ο ασθενής παρουσιάσει ένα συμβάν (τεκμηριωμένη εξέλιξη της νόσου ή θάνατος από οποιαδήποτε αιτία, όποιο από τα δύο συμβεί πρώτο).
Η διάμεση παρακολούθηση για DOR ήταν 14,9 μήνες. Πρόσθετες διερευνητικές εκβάσεις αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν τον διάμεσο χρόνο έως την πρώτη ανταπόκριση (1,4 μήνες, εύρος: 1,1 - 8,9) και τον διάμεσο χρόνο έως την πρώτη πλήρη ανταπόκριση (3,0 μήνες, εύρος: 1,1-18,9).
Ανοσογονικότητα
Η ανοσογονικότητα του mosunetuzumab αξιολογήθηκε με χρήση ανοσοπροσροφητικού προσδιορισμού συνδεδεμένου με ένζυμο (ELISA). Κανένας ασθενής δεν βρέθηκε θετικός για αντισώματα έναντι του mosunetuzumab σε 418 ασθενείς αξιολογήσιμους για αντισώματα έναντι του φαρμάκου (ADA) που έλαβαν ενδοφλέβιες θεραπείες με Lunsumio ως μονοθεραπεία στη Μελέτη GO27981. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, η κλινική σημασία των αντισωμάτων έναντι του mosunetuzumab δεν ήταν δυνατόν να εκτιμηθεί.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Lunsumio σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην θεραπεία νεοπλασμάτων από ώριμα Β-κύτταρα (βλέπε παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Έγκριση υπό όρους
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με τη διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται αναλόγως.
5.2. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Η φαρμακοκινητική (ΦΚ) έκθεση στο mosunetuzumab αυξήθηκε με τρόπο περίπου ανάλογο της δόσης στο εύρος των δόσεων που μελετήθηκαν, από 0,05 έως 60 mg. Η φαρμακοκινητική του πληθυσμού μετά από ενδοφλέβιες χορηγήσεις του Lunsumio περιγράφηκε από ένα δι-διαμερισματικό μοντέλο ΦK με χρονοεξαρτώμενη κάθαρση, η οποία παραμετροποιήθηκε ως σταδιακή μείωση σε ένα πλατό σταθεροποιημένης κατάστασης (CLss) από μια αρχική τιμή (CLbase) κατά την έναρξη της θεραπείας, σύμφωνα με τον μεταβατικό χρόνο ημίσειας ζωής 16,3 ημερών. Παρατηρήθηκε μέτρια έως υψηλή φαρμακοκινητική μεταβλητότητα για το mosunetuzumab, η οποία χαρακτηρίστηκε από ενδοατομική μεταβλητότητα (IIV) με συντελεστή μεταβλητότητας (CV) που κυμάνθηκε από 18% έως 86% για τις παραμέτρους ΦK του mosunetuzumab: Η IIV εκτιμήθηκε για τη CLbase (63% CV), τον κεντρικό όγκο κατανομής (31% CV), τον περιφερικό όγκο κατανομής (25% CV), τη CLss (18% CV) και τον μεταβατικό χρόνο ημίσειας ζωής (86% CV).
Μετά τους δύο πρώτους Κύκλους (δηλ. 42 ημέρες) χορήγησης δόσης με Lunsumio, η συγκέντρωση στον ορό φθάνει την τιμή Cmax στο τέλος της δόσης του Κύκλου 2 Ημέρας 1 της ενδοφλέβιας έγχυσης Lunsumio, με μέση μέγιστη συγκέντρωση 17,9 μg/ml και %CV 49,6%. Η μέση συνολική AUC έκθεση του mosunetuzumab σε δύο κύκλους (42 ημέρες) ήταν 126 ημέρες·mg/ml με %CV 44,4%.
Απορρόφηση
Το Lunsumio χορηγείται ενδοφλεβίως.
Κατανομή
Η πληθυσμιακή εκτίμηση του κεντρικού όγκου κατανομής για το mosunetuzumab ήταν 5,49 L με ενδοφλέβια έγχυση του Lunsumio. Επειδή το mosunetuzumab είναι αντίσωμα, δεν διενεργήθηκαν μελέτες δέσμευσης σε πρωτεΐνες.
Βιομετασχηματισμός
Η μεταβολική οδός του mosunetuzumab δεν έχει μελετηθεί άμεσα. Όπως συμβαίνει και με άλλους πρωτεϊνικούς θεραπευτικούς παράγοντες, το mosunetuzumab αναμένεται να διασπαστεί σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών.
Αποβολή
Με βάση μια ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η εκτιμώμενη μέση CLss και η αρχική κάθαρση (CLbase) ήταν 1,08 L/ημέρα και 0,584 L/ημέρα, αντίστοιχα. Η εκτίμηση του τελικού χρόνου ημίσειας ζωής ήταν 16,1 ημέρες σε σταθεροποιημένη κατάσταση με βάση τις εκτιμήσεις του μοντέλου φαρμακοκινητικής του πληθυσμού. Τα αποτελέσματα που ελήφθησαν από τη μελέτη GO29781 υποδεικνύουν ότι η συγκέντρωση του mosunetuzumab στον ορό φθάνει στο Cmax στο τέλος της ενδοφλέβιας έγχυσης και μειώνεται με διεκθετικό τρόπο.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Η ηλικία δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab με βάση μια ανάλυση φαρμακοκινητικής του πληθυσμού με ασθενείς ηλικίας 19-96 ετών (n=439). Δεν παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική διαφορά στη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab για τους ασθενείς αυτής της ηλικιακής ομάδας.
Σωματικό βάρος
Όπως συμβαίνει και με άλλες θεραπευτικές πρωτεΐνες, το σωματικό βάρος συσχετίστηκε θετικά με την εκτιμώμενη κάθαρση και τον όγκο κατανομής του mosunetuzumab. Ωστόσο, με βάση την ανάλυση έκθεσης-ανταπόκρισης και τα περιθώρια κλινικής έκθεσης, λαμβάνοντας υπόψη τις εκθέσεις σε ασθενείς είτε με "χαμηλό" (<50 kg) ή "υψηλό" (≥112 kg) βάρος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης λόγω του σωματικού βάρους του ασθενούς.
Φύλο
Με βάση την ανάλυση φαρμακοκινητικής του πληθυσμού, η κάθαρση του mosunetuzumab κατά τη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι οριακά χαμηλότερη στις γυναίκες (~13%) σε σύγκριση με τους άνδρες. Με βάση την ανάλυση έκθεσης-ανταπόκρισης, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης λόγω του φύλου.
Φυλή
Η φυλή (Ασιατική έναντι μη Ασιατικής) δεν αναγνωρίστηκε ως συμμεταβλητή που επηρεάζει τη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες για τον προσδιορισμό της επίδρασης της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab. Η νεφρική αποβολή του άθικτου mosunetuzumab, ενός μονοκλωνικού αντισώματος IgG, αναμένεται να είναι χαμηλή και ήσσονος σημασίας.
Η ανάλυση ΦΚ πληθυσμού του mosunetuzumab κατέδειξε ότι η κάθαρση της κρεατινίνης (CrCl) δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab. Η φαρμακοκινητική του mosunetuzumab σε ασθενείς με ήπια (CrCl 60 έως 89 ml/min, n=178) ή μέτρια (CrCl 30 έως 59 ml/min, n=53) νεφρική δυσλειτουργία ήταν παρόμοια με εκείνη των ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (CrCl ≥ 90 ml/min, n=200). Τα δεδομένα φαρμακοκινητικής σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CrCl 15 έως 29 ml/min) είναι περιορισμένα (n=1), συνεπώς δεν μπορούν να γίνουν συστάσεις σχετικά με τη δόση. Το Lunsumio δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου και/ή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες για τον προσδιορισμό της επίδρασης της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab. Οι IgG αποβάλλονται κυρίως μέσω ενδοκυτταρικού καταβολισμού και η ηπατική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει την κάθαρση του mosunetuzumab.
Η ανάλυση ΦΚ πληθυσμού του mosunetuzumab κατέδειξε ότι η ηπατική δυσλειτουργία δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική του mosunetuzumab. Η φαρμακοκινητική του mosunetuzumab σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (ολική χολερυθρίνη > ULN έως 1,5 x ULN ή AST > ULN, n=53) ήταν παρόμοια με εκείνη ασθενών με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n=384). Ο αριθμός των ασθενών με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία είναι περιορισμένος (ολική χολερυθρίνη > 1,5–3 x ULN, οποιαδήποτε τιμή AST, n=2), ενώ δεν έχουν μελετηθεί ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για τη διερεύνηση της φαρμακοκινητικής του mosunetuzumab στον παιδιατρικό πληθυσμό (< 18 ετών).
5.3. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Συστηματική τοξικότητα
Τα κύρια μη κλινικά ευρήματα με το mosunetuzumab που εντοπίστηκαν σε μελέτες τοξικότητας εφάπαξ και επαναλαμβανόμενων δόσεων διάρκειας έως και 26 εβδομάδων περιλάμβαναν παροδικό CRS μετά τη χορήγηση δόσης που περιοριζόταν κυρίως στην πρώτη δόση, αγγειακές/περιαγγειακές φλεγμονώδεις κυτταρικές διηθήσεις κυρίως στο ΚΝΣ και σπάνια σε άλλα όργανα, οι οποίες πιθανώς οφείλονταν δευτερογενώς στην απελευθέρωση κυτταροκινών και στην ενεργοποίηση ανοσοκυττάρων και αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις μετά από χρόνια χορήγηση δόσης λόγω παρατεταμένης εξάλειψης των B-κυττάρων.
Όλα τα ευρήματα θεωρήθηκαν φαρμακολογικά επαγώμενες επιδράσεις και ήταν αναστρέψιμα. Στο σύνολο των μελετών υπήρξε μια μεμονωμένη επίπτωση σπασμών σε ένα ζώο σε τιμές έκθεσης Cmax και AUC (σε μέση χρονική διάρκεια 7 ημερών) που ήταν 3,3 και 1,8 φορές υψηλότερες, αντίστοιχα, από εκείνες των ασθενών που έλαβαν Lunsumio στη συνιστώμενη δόση και με το χρονοδιάγραμμα της μελέτης GO29781.
Διαταραχή της γονιμότητας
Μια αξιολόγηση των αρσενικών και θηλυκών αναπαραγωγικών οργάνων συμπεριλήφθηκε σε μια μελέτη χρόνιας τοξικότητας διάρκειας 26 εβδομάδων σε σεξουαλικά ώριμους πιθήκους cynomolgus που έλαβαν ενδοφλέβια έγχυση. Το mosunetuzumab δεν είχε καμία επίδραση ούτε στα αρσενικά ούτε στα θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα σε εκθέσεις (AUC) παρόμοιες με την έκθεση (AUC) σε ασθενείς που έλαβαν τη συνιστώμενη δόση.
Αναπαραγωγική τοξικότητα
Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες αναπτυξιακής τοξικότητας σε ζώα με το mosunetuzumab. Με βάση τη χαμηλή μεταφορά αντισωμάτων μέσω του πλακούντα κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, τον μηχανισμό δράσης και τα διαθέσιμα δεδομένα του mosunetuzumab, καθώς και τα δεδομένα σχετικά με την κατηγορία αντισωμάτων έναντι του CD20, ο κίνδυνος τερατογένεσης είναι χαμηλός. Μελέτες με το mosunetuzumab σε μη κυοφορούντα ζώα κατέδειξαν ότι η παρατεταμένη εξάλειψη των Β-κυττάρων μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο ευκαιριακής λοίμωξης, η οποία μπορεί να προκαλέσει απώλεια του εμβρύου. Το παροδικό CRS που σχετίζεται με τη χορήγηση του Lunsumio ενδέχεται επίσης να είναι επιβλαβές για την εγκυμοσύνη.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1. Κατάλογος εκδόχων
L-ιστιδίνη L-μεθειονίνη Οξικό οξύ (για ρύθμιση του pH) Σακχαρόζη Πολυσορβικό 20 (Ε 432) Ύδωρ για ενέσιμα
6.2. Ασυμβατότητες
- Μην αναμειγνύετε το Lunsumio με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και μην το χορηγείτε μέσω της ίδιας γραμμής έγχυσης μαζί με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
- Μη χρησιμοποιείτε άλλους διαλύτες εκτός από ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 4,5 mg/ml (0,45%) για την αραίωση του Lunsumio, καθώς η χρήση τους δεν έχει δοκιμαστεί.
- Δεν έχουν παρατηρηθεί ασυμβατότητες μεταξύ του Lunsumio και των ασκών ενδοφλέβιας έγχυσης με υλικά που έρχονται σε επαφή με το προϊόν από πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC) ή πολυολεφίνες (PO), όπως το πολυαιθυλένιο (PE) και το πολυπροπυλένιο (PP). Επιπλέον, δεν έχουν παρατηρηθεί ασυμβατότητες με σετ ή βοηθήματα έγχυσης με προϊόν που έρχεται σε επαφή με υλικά από PVC, PE, πολυουρεθάνη (PUR), πολυβουταδιένιο (PBD), σιλικόνη, ακρυλονιτρίλιο βουταδιένιο στυρόλιο (ABS), πολυανθρακικό (PC), πολυαιθερουρεθάνη (PEU), φθοριωμένο αιθυλενοπροπυλένιο (FEP) ή πολυτετραφθοροαιθυλένιο (PTFE) ή με μεμβράνη φίλτρου θαλάμου στάγδην έγχυσης που αποτελείται από πολυαμίδιο (PA).
- Μη χρησιμοποιείτε φίλτρο γραμμής.
6.3. Διάρκεια ζωής
Μη ανοιγμένο φιαλίδιο
3 χρόνια
Αραιωμένο διάλυμα
Η χημική και η φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση έχουν καταδειχτεί για 24 ώρες στους 2 °C - 8 °C και για 24 ώρες στους 9 °C - 30 °C.
Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι και οι συνθήκες φύλαξης κατά τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και δεν θα πρέπει κανονικά να υπερβαίνουν τις 24 ώρες στους 2 °C - 8 °C, εκτός εάν η αραίωση έχει πραγματοποιηθεί υπό ελεγχόμενες και επικυρωμένες ασηπτικές συνθήκες.
6.4. Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C - 8 °C). Μην καταψύχετε. Διατηρείτε το φιαλίδιο στο εξωτερικό κουτί για να προστατεύεται από το φως. Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
6.5. Φύση και συστατικά του περιέκτη
1 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Γυάλινο φιαλίδιο τύπου Ι με πώμα εισχώρησης επιστρωμένο με φθοριορητίνη και σφράγιση αλουμινίου με πλαστικό, σκούρο γκρι, αποσπώμενο επίπωμα που περιέχει 1 mg πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.
Συσκευασία ενός φιαλιδίου.
30 mg πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση
Γυάλινο φιαλίδιο τύπου Ι με πώμα εισχώρησης επιστρωμένο με φθοριορητίνη και σφράγιση αλουμινίου με πλαστικό, ανοικτό μπλε, αποσπώμενο επίπωμα που περιέχει 30 mg πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.
Συσκευασία ενός φιαλιδίου.
6.6. Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
Γενικές προφυλάξεις
Για την πρόληψη της λανθασμένης χορήγησης φαρμάκων, ελέγξτε τις ετικέτες των φιαλιδίων για να βεβαιωθείτε ότι το φάρμακο που προετοιμάζεται και χορηγείται είναι το Lunsumio για ενδοφλέβια έγχυση και όχι το Lunsumio για υποδόρια ένεση.
Το Lunsumio δεν περιέχει συντηρητικά και προορίζεται για μία μόνο δόση. Θα πρέπει να ακολουθείται ορθή ασηπτική τεχνική καθ’όλη τη διάρκεια του χειρισμού αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος. Μην ανακινείτε.
Οδηγίες αραίωσης
Πριν από τη χορήγηση, το Lunsumio πρέπει να αραιώνεται με εφαρμογή ασηπτικής τεχνικής από επαγγελματία υγείας σε ασκό έγχυσης από PVC ή πολυολεφίνη (PO), όπως πολυαιθυλένιο (PE) και πολυπροπυλένιο, ο οποίος περιέχει ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 4,5 mg/ml (0,45%).
Χρησιμοποιήστε αποστειρωμένη βελόνα και σύριγγα για την προετοιμασία του Lunsumio. Απορρίψτε τυχόν αχρησιμοποίητη ποσότητα.
Κατά τη διάρκεια της ενδοφλέβιας χορήγησης θα πρέπει να χρησιμοποιείται μια αποκλειστική γραμμή έγχυσης.
Μη χρησιμοποιείτε φίλτρο γραμμής για τη χορήγηση του Lunsumio.
Για τη χορήγηση του Lunsumio μπορούν να χρησιμοποιηθούν φίλτρα θαλάμου στάγδην έγχυσης.
Προετοιμασία για έγχυση
1. Αναρροφήστε και απορρίψτε όγκο ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή ενέσιμου διαλύματος χλωριούχου νατρίου 4,5 mg/ml (0,45%) ίσο με τον όγκο του Lunsumio που απαιτείται για τη δόση του ασθενούς από τον ασκό έγχυσης σύμφωνα με τον Πίνακα 8 παρακάτω.
2. Αναρροφήστε τον απαιτούμενο όγκο του Lunsumio από το φιαλίδιο χρησιμοποιώντας μια αποστειρωμένη σύριγγα και αραιώστε μέσα στον ασκό έγχυσης. Απορρίψτε τυχόν αχρησιμοποίητη ποσότητα που απομείνει στο φιαλίδιο.
Πίνακας 8 Αραίωση του Lunsumio
| Ημέρα θεραπείας | Δόση του Lunsumio | Όγκος του Lunsumio σε ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 4,5 mg/ml (0,45%) | Μέγεθος ασκού έγχυσης | |
| Κύκλος 1 | Ημέρα 1 | 1 mg | 1 ml | 50 ml ή 100 ml |
| Ημέρα 8 | 2 mg | 2 ml | 50 ml ή 100 ml | |
| Ημέρα 15 | 60 mg | 60 ml | 100 ml ή 250 ml | |
| Κύκλος 2 | Ημέρα 1 | 60 mg | 60 ml | 100 ml ή 250 ml |
| Κύκλος 3 και έπειτα | Ημέρα 1 | 30 mg | 30 ml | 100 ml ή 250 ml |
3. Αναμίξτε με ήπιες κινήσεις τον ασκό έγχυσης, αναστρέφοντας αργά τον ασκό. Μην ανακινείτε.
4. Επιθεωρήστε τον ασκό έγχυσης για τυχόν παρουσία σωματιδίων και απορρίψτε εάν υπάρχουν.
5. Επικολλήστε την αποσπώμενη ετικέτα από το φύλλο οδηγιών χρήσης στον ασκό έγχυσης.
Για τις συνθήκες φύλαξης των ασκών έγχυσης βλ. παράγραφο 6.3.
Απόρριψη
Η απελευθέρωση φαρμακευτικών προϊόντων στο περιβάλλον θα πρέπει να ελαχιστοποιείται. Τα φαρμακευτικά προϊόντα δεν θα πρέπει να απορρίπτονται στο νερό της αποχέτευσης και θα πρέπει να αποφεύγεται η απόρριψη μέσω των οικιακών απορριμμάτων. Θα πρέπει να τηρούνται αυστηρά τα ακόλουθα σημεία αναφορικά με τη χρήση και την απόρριψη των συρίγγων και των άλλων αιχμηρών φαρμακευτικών αντικειμένων:
- Οι βελόνες και οι σύριγγες δεν θα πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται ποτέ.
- Τοποθετείτε όλες τις χρησιμοποιημένες βελόνες και σύριγγες σε περιέκτη αιχμηρών αντικειμένων (αναλώσιμος περιέκτης με προστασία από διάτρηση).
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Roche Registration GmbH Emil-Barell-Strasse 1 79639 Grenzach-Wyhlen Γερμανία
8. ΑΡΙΘΜΟΙ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
EU/1/22/1649/001 EU/1/22/1649/002
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 3 Ιουνίου 2022 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 21 Μαΐου 2026
10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu.